Οι αριστερές «Φοροελεγκτικές Αρχές» , εξαπέλυσαν μπαράζ ελέγχων στους τραπεζικούς λογαριασμούς για να βρουν έσοδα για αν χρηματοδοτήσουν το Κοινωνικό Μέρισμα, που μοιράζει ο Αλέξης Χαβαναγκίλα στους τεμπέληδες και τους χαραμοφάηδες της πρασινορόζ κοιλάδας που τον ψηφίζουν.
Εάν βρεθούν χρήματα στους τραπεζικούς λογαριασμούς των «πλιούσιων», που δεν δικαιολογούνται , τότε θα φορολογούνται ως εισόδημα από επιχειρηματική δραστηριότητα με συντελεστές από 22%.
Μετά τον πράσινο φόρο στις σακούλες που θα ταΐζει τους «οικολόγους»,
ετοιμάζουν χαράτσι 100 ευρώ για τα κατοικίδια , που θα είναι «κοινωνικός πόρος» για τους χαραμοφάηδες τεμπέληδες «φιλόζωους λωποδύτες», που φυτρώνουν παντού.
Κάθε πόλη και σύλλογος κάθε χωριό και φιλοζωικό στέκι, που κάνουν και τσάμπα κοινωνική παρέμβαση από την δημόσια τηλεόραση.
Οι αμερικανοί, έφεραν στην εξουσία τον Άλεξ Χαβαναγκίλα με εντολή να βάλει τους Σκοπιανούς στο ΝΑΤΟ , να ανοίξει τις πόρτες στους μουσουλμάνους εποίκους και να λύσει το Κυπριακό.
Αλλά, και να βάλει , τον σύντροφο Ζάεφ στο ΝΑΤΟ ως Γκόρνμια Ματσεντόνιγια , οι μέρες του είναι μετρημένες. Έχει ημερομηνία λήξης διότι οι μέντορες του έχουν αποφασίσει να τον αντικαταστήσουν, και ετοιμάζονται για εκλογές.
Ο Άλεξ Χαβαναγκίλα, μπροστά στα δύσκολα, άρχισε τον «υπερτροφικό προεκλογικό τουλόγο», και υπόσχεται «δίκαιη ανάπτυξη», για να τρώνε με δυο μασέλες οι χαραμοφάηδες της ροζ Κοιλάδας .
Υπόσχεται να σχεδιάσει «την επόμενη μέρα σε στέρεες βάσεις» και να «αποκαταστήσει την κανονικότητα». Υπόσχεται ότι «η ανάπτυξη δεν θα είναι μόνο για τους λίγους, αλλά για τους πολλούς». «Θα είναι δίκαιη ανάπτυξη». «Αυτό που περισσεύει θα ξαναγυρνάει πίσω και θα μοιράζεται δίκαια στην πλειονότητα του λαού».
Δηλαδή «Κοινωνικό Μέρισμα», για τους τεμπέληδες, ανεπρόκοπους, χαραμοφάηδες . Τον αριστερό λαό.
Η «Δίκαιη ανάπτυξη» είναι κόρη της «δίκαιης Κοινωνίας», που είχε υποσχεθεί και ο Κόκκινος Χριστόφιας στους συντρόφους του Χάρτινγκ και του Ετζεβίτ.
Εκτός από τον Άλεξ Χαβαναγκίλα και ο Εουκλείντες , υπόσχεται, «ανάπτυξη για όλους», «ένα οικονομικό μοντέλο που θα έχει πλουραλιστικό σχήμα παραγωγής» και περισσότερες «δομικές αλλαγές».
Το βασικό ερώτημα όμως για κάθε «Δίκαιη Ανάπτυξη» και «Δίκαιη Κοινωνία», είναι απλό. Πόσο δίκαιο είναι να πληρώνεται από τους φόρους των πολλών, ο χαραμοφάης Μυαλοπώλης των υπογείων του Μαξίμου; Πόσο δίκαιο είναι να παίρνουν επίδομα ενοικίου οι κομμουνιστές της Νέας Υόρκης του ιδρύματος Λεβί, και πόσο δίκαιο να έχουν κοινωνικό πόρο από τον πράσινο φόρο στις σακούλες και το φόρο στα Κατοικίδια, οι τεμπέληδες της πράσινης Κοιλάδας, για να πληρωνουν το αλβανικό χασίσι τους; και πόσο δίκαιο είναι ο Φώτη Κουρέλης να μην πληρώνει δεκάρα για ΕΝΦΙΑ;
Για «πλεόνασμα» των φόρων ξέρουμε πόσο δίκαια το μοίρασε ο Άλεξ Χαβαναγκίλα στους αριστερούς χαραμοφάηδες της ροζ Κοιλάδας . Έδωσε επιδόματα ενοικίου στους συντρόφους του, και παροχές στους μουσουλμάνους φίλους του.
Ο βασικός Πυλώνας του καθεστώτος ο σύντροφος Τζέφρι (Πάιατ) βιάζεται να βάλει τους συντρόφους του ΑΣΝΟΜ στο ΝΑΤΟ, τον Ιούλιο. Για αυτό η εταιρεία «Marc», και η επιχείρηση «Πρώτο Θέμα», που απομυζούν το εποικοδόμημα, με εταιρική ευθύνη απέναντι στη «σταθερότατα» και στους χορηγούς ξαναρώτησαν το Πόπολο για το «Γκόρνα Ματσεντόνιγια».
Ο «Μακεδονικός Συνασπισμός», ψήφισε 74,5% , «όχι» . Το 25,5% των Νέο-εφιαλτών, ευρω-εκσυγχρονιστών ευρω-μεταρρυθμιστών , που είναι τουρλου-τρουρλού, (Μητοστακικοί, ΣΥΡΙΖΑ, Κίνημα Αλλαγής, ΚΚΕ, ΑΝΕΛ, ΛΑΕ, Πλεύση Ελευθερίας, ΑΝΤΑΡΣΥΑ), είπε, «Ναι στο ΑΣΝΟΜ».
Η Marc, ρώτησε και για τα άλλα ζητήματα του ανέδειξαν το γυαλί και οι επικοινωνιολόγοι της κυβερνητικής κοινοπραξίας. Τη διακοπή του Πρωταθλήματος τη Νοβάρτις, και τους ομήρους του Ταγίπ.
Για τους στρατιώτες που κρατάει ομήρους ο σύμμαχος Ερντογάν, για να βοηθήσει το σύντροφο Τζέφρι και την κυβέρνηση του Πουστραλέξη να βάλουν τον σύντροφο Ζάεφ στο ΝΑΤΟ, το 60% των «οξυδερκών πελατών» κατάλαβε από τα ρεπορτάζ των ρουφιανοκάναλων ότι « έχουν γίνει λάθος χειρισμοί».
Το 61,4% κατάλαβε ότι «η κυβέρνηση παρεμβαίνει στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου», αλλά δεν έχει καταλάβει υπέρ τίνος, και το 54.4%, κατάλαβε ότι η υπόθεση «Novartis» είναι σκευωρία του Κράτους Δικαίου, κατά του Αδώνιδος ενώ το 45% των τηλεθεατών είναι με την «κάθαρση». (Στην επόμενη δημοσκόπηση θα τους ρωτήσουν για τον Μαρινάκη).
Αυτό που δεν καταγράφει η «μαγειρευμένη δημοσκόπηση», είναι η έλλειψη «δυναμικής» και από τον Πουστραλέξη Χαβαναγκίλα και τον KULIS Mareva Χαβαναγκίλα, που είναι ο βασικός λόγος της δημοσκοπικής ρευστότητας, η οποία θυμίζει έντονα το 2012.
Ο Μακεδονικός Συνασπισμός έχει οικοδομηθεί μόνος του. Υπάρχει . Η ανεπανάληπτη δυναμική της λαϊκής πατριωτικής Ενότητας στην βάση , φάνηκε και καταγρλάφηκε στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία, που έγιναν στην Θεσσαλονίκη και την Αθήνα.
Αυτοί , το ενάμιση εκατομμύριο, είναι οι δυνητικοί ψηφοφόροι του «Μακεδονικού Συνασπισμού», που θα δώσουν τη Νίκη και θα επιβάλλουν την Απαλλαγή.
Και η γνώμη μου είναι, ότι ο χρονικός ορίζοντας μιας κυβέρνησης «Μακεδονικού Συνασπισμού», με πρόγραμμα την κάθαρση , την τιμωρία των εθνικά ανάξιων, και την αποκατάσταση του ευρωπαϊκού κεκτημένου, θα πρέπει να είναι βραχύς. 600 ημέρες, το πολύ. Και αφού γίνουν όσα ζήτησε ο Κυρίαρχος Λαός , νέες εκλογές.
Σπύρος Χατζάρας
Κυριακή 1 Απριλίου 2018
Σάββατο 24 Μαρτίου 2018
Το πρωτόκολλο της Αγίας Πετρούπολης της 23ης Μαρτίου/4ης Απριλίου 1826, για τη ανεξαρτησία της Ελλάδας και ο Καποδίστριας
του Σπύρου Χατζάρα
Η τελική νίκη της Ελληνικής Επανάστασης, που εξ αρχής είχε σχεδιαστεί για να οδηγήσει σε διπλωματική λύση, επετεύχθη με διπλωματικά μέσα, όταν ψυχορραγούσε στρατιωτικά και οικονομικά, μετά την εισβολή του Αβραάμ (Ιμπραχίμ) και την πτώση του Μεσολογγίου.
Η πολιτική λύση θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί από το 1821, είτε μετά τη νίκη στα Δερβενάκια το 1822, είτε το 1824-25. Ήρθε το 1826.
Η Ανεξαρτησία της Ελλάδος, δεν επετεύχθη ούτε με τα δάνεια της Αγγλίας, ούτε με τις προσπάθειες της «Επιτροπής της Ζακύνθου», ούτε με το ψήφισμα υποτέλειας του Μαυροκορδάτου, με το οποίο το ελληνικό Έθνος, έθετε «εκουσίως», την Ελευθερία, την Εθνική του Ανεξαρτησία και την πολιτική του ύπαρξη, «υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας».
Η αποφασιστική, καθοριστική καμπή στροφή ήταν η υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Αγίας Πετρούπολης, μεταξύ Ρωσίας και Αγγλίας της 23ης Μαρτίου/4ης Απριλίου 1826.
Η διπλωματική νίκη της ελληνικής επανάστασης, προήλθε από τις ενέργειες του Καποδίστρια, που δεν έχασε ποτέ τα στηρίγματα του στην Αυλή της Αγίας Πετρούπολης και στο ρωσικό υπουργείο εξωτερικών.
Η νίκη του Καποδίστρια απέναντι στην αγγλική πολιτική ήταν πολιτικό προϊόν ,του πραξικοπήματος του Δεκεμβρίου του 1825, που απομάκρυνε από τον θρόνο τον Τσάρο Αλέξανδρο, και την ομάδα των «αγγλόφιλων» συμβούλων του.
Αμέσως μετά την επιστροφή των στελεχών του «πατριωτικού πολέμου» στην εξουσία, μαζί με τον τσάρο Νικόλαο, ο «Καποδιστριακός» πρώην πρέσβης της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη, και φανατικός «ρώσος πατριώτης» Γκριγκόρι Στρόγκανωφ, που και αυτός μετά την αποχώρηση του Καποδίστρια είχε ζητήσει και λάβει επ΄ αόριστον άδεια και ζούσε στην Δρέσδη, έσπευσε στην ρωσική πρωτεύουσα, και στις 30 Ιανουαρίου 1826, με υπόμνημα προς το Νικόλαο Α’, επανέφερε την πολιτική Καποδίστρια του 1822, επισημαίνοντας ότι οι όροι της συνθήκης του Βουκουρεστίου του 1812,είχαν παραβιαστεί από την Τουρκία, γεγονός που επέτρεπε την κήρυξη πολέμου που θα είχε την υποστήριξη όλου του ρωσικού λαού, και που θα οδηγούσε στη σωτηρία των χριστιανών Ελλήνων, από τις σφαγές που έκαναν οι Τούρκοι.
Ο Νικόλαος, απεδέχθη την εισήγηση, και διέταξε τη συγκέντρωση στρατευμάτων στον Προύθο.
Στο Λονδίνο, όταν πληροφορήθηκαν τις εξελίξεις επικράτησε πανικός, και ο Ουέλινγκτον μη έχοντας άλλα μέσα για να αποτρέψει τον πόλεμο, και για να μην ξεπεραστεί από τα γεγονότα, έσπευσε με δική του πρωτοβουλία στην Αγία Πετρούπολη, για να προσφέρει στον Τσάρο την υποστήριξη της Αγγλίας για τη ρύθμιση του ελληνικού ζητήματος, ενώ παράλληλα διέταξε την αποστολή ενός έμπιστου ρουφιάνου στην Ελλ΄δα για να δημιουργήσει στοιχεία που θα δυσφημούσαν τον Καποδίστρια.
Η αγγλο-ρωσική συνεννόηση, που προσπαθούσε μάταια να επιτύχει τον χειμώνα του 1821 ο Καποδίστριας, έγινε «αναγκαστικά» τον Μάρτιο του 1826. Το Πρωτόκολλο της Αγίας Πετρούπολης, έθαψε τις συμφωνίες της Βιέννης του Τσάρου Αλεξάνδρου με τους Μέτερνιχ και Ουέλινγκτον για τις σχέσεις με την Τουρκία, του Σεπτέμβριου του 1822, που έριξαν ταφόπλακα στο «ελληνικό ζήτημα».
Το αγγλο-ρωσικό πρωτόκολλο, αφορούσε μόνο στο ζήτημα των Ελλήνων, και οι δύο Δυνάμεις συμφωνούσαν να επέμβουν μεσολαβητικά για τη δημιουργία Ελληνικού Κράτους, που κατόπιν της επιμονής της Αγγλίας, θα ήταν φόρου υποτελές στο Σουλτάνο, για να μην ανατραπεί το «στάτους κβο».
Ο Μέτερνιχ, που κατέγραψε τη «συντριβή» του από το πρωτόκολλο στα ημερολόγιο του, και ο Ουέλινγκτον, των Ρότσιλντ είχαν ηττηθεί, αλλά όχι τελειωτικά.
Ο Καποδίστριας που πέτυχε την καταρχήν δέσμευση της αγγλικής πολιτικής, απέρριψε τον όρο του Ουέλινγκτον, για τον φόρο υποτέλειας στον Σουλτάνο ,
και για αυτό έστειλε οδηγίες στον Κολοκοτρώνη και τον Καραϊσκάκη που ανεφεραν: «Να μη δώσετε ακρόαση, αν σας προτείνουν υποταγή εις τον σουλτάνο, και να αποκριθείτε ότι με το σπαθί μας θα υπογράψουμε την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας ή τον θάνατόν μας. Να μη φοβηθείτε τίποτε, και να επιμείνετε εις την απόφαση σας, επειδή δεν μπορούν να πράξουν τίποτα εναντίον των δικαίων της Ελλάδος, αρκεί να μη ενδώσετε σεις οι ίδιοι εις την υποταγή». Ο πράκτορας που έστειλαν οι Άγγλοι από τα Επτάνησα λεγόταν Σπύρος Μεταξάς. αλλά κυκλοφορούσε ως «Σπηλιάδης Μεσθενοπούλος».
Ο πράκτορας της Στοάς της Ζακύνθου, μεταφέρθηκε από την Ζάκυνθο στο Ναύπλιο, από τον Μιαούλ(η), και εμφανίστηκε στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη στο Άργος, λίγο πριν τις 6/18 Απριλίου1826, που άρχισε η Τρίτη Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, με πλαστή συστατική επιστολή του Κωνσταντίνου Οικονόμου του εξ Οικονόμων, που τότε ζούσε στην Αγία Πετρούπολη, και η οποία συνιστούσε τον Μεσθενόπουλο, ως μαθητή του, άξιο να τεθεί στην υπητεσία της πατρίδος.
Ο πράκτορας έδωσε στον Κολοκοτρώνη και μια γραμματική ως δώρο του Οικονόμου, και εν συνεχεία ζήτησε να μιλήσει ιδιαιτέρως με τον στρατηγό.Τότε ζήτησε να του δώσει άνθρακα από έλατο, και αφού τον έκανε σκόνη, το άπλωσε στο άγραφο μέρος της συστατικής επιστολής και τότε φάνηκαν άλλα γράμματα. Ήταν επιστολή που υποτίθεται είχε γράψει ο Βιάρος Καποδιστριας, προς τον Κολοκοτρώνη , με την οποία του ζητούσε, «να δώσει πίστη είς όσα θά του ειπεί ο επιφέρων», και ότι είχε στα χέρια σαράντα χιλιάδας δίστηλα, από τα οποία ένα μέρος είχε στείλει στο Μεσολόγγι, και τα υπόλοιπα θα τα μεταχειριζόταν , «διά την κοινήν σωτηρίαν» και το «καλόν της πατρίδος». Στη συνέχεια, ο πράκτορας ζήτησε από τον Κολοκοτρώνη ,να του ορκισθεί ότι θα κρατήσει το «μυστικό», για το περί ου ό λόγος «καλόν της πατρίδος», πριν του το αποκαλύψει, και επειδή ο «Γέρος» αρνήθηκε, εκείνος για να τον πείσει έβγαλε από την τσάντα του τέσσερα εφοδιαστικά έγγραφα μιας μυστικής οργανώσεως, που είχαν ένα κύκλο με πυροβόλα, και άλλα σημεία πέριξ, που ήταν ασυμπλήρωτα και του είπε ότι το ένα είναι για τον ίδιο τον Κολοκοτρώνη, και τα άλλα τρία μπορούσε να τα δώσει σε όποιον εκείνος θελήσει.
Στη συνέχεια ο πράκτορας, του παρουσίασε ένα μυστικό «πρωτόκολλο» χωρίς υπογραφές , το οποίο εμφάνιζε τον Καποδίστρια, τον μητροπολίτη Ίγνάτιο , τον Στούρζα και τον υπασπιστή του Δουκός Κωνσταντίνου, στρατηγό Δημήτριο Κουρούτα, να συνωμοτούν με άλλους Ρώσους αξιωματούχους, για να οργανώσουν αποστασία εντός του ρωσικού στρατεύματος, ώστε ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας, να μεταφέρει 40.000 στρατιώτες, στην Χρυσούπολη,
να καταληφθεί η Κωνσταντινούπολη και να ανακηρυχθεί ο Κωνσταντίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως.
Και στο τέλος, παρουσιάσε μια άναφορά προς τον (νεκρό) αύτοκράτορα 'Αλέξανδρο, που έπρεπε νά υπογράψει ο Κολοκοτρώνης, με την οποία τον ικέτευε ν' αναγνωρίσει τόν Κωνσταντίνο ως αυτοκράτορα των Ελλήνων. Η «επιχείρηση» αυτή απέβλεπε στο να δημιουργήσει «απτά αποδεικτικά στοιχεία» για την «ελληνική συνωμοσία», εντός του ρωσικού στρατού, και για την εμπλοκή του Καποδίστρια στην επανάσταση των «Δεκεμβριστών» αξιωματικών , που είχε εκδηλωθεί στις 14/26 Δεκεμβρίου 1825, στην Αγία Πετρούπολη, μετά τον θάνατο του Τσάρου Αλεξάνδρου την 1 Δεκεμβρίου 1825 στο Ταϊγάνιο (Ταγκανρόκ) ,και ώστε να ακυρώσει τις προσπάθειες του για να προσανατολίσει προς όφελος των Ελλήνων, την πολιτική του Τσάρου Νικολάου.
Η εντολή για την επείγουσα αυτή επιχείρηση δόθηκε στη Ζάκυνθο, απευθείας από το Λονδίνο, και η επιλογή του πράκτορα ήταν βιαστική δεν ήταν καλύτερη. Παράλληλα με τη «διπλωματική» διάσταση της επιχείρησης, υπήρχε και η «μικροπολιτική», με την δήθεν «υπόσχεση» του Βιάρου προς τον Κολοκοτρώνη, ότι έχει χρήματα στη διάθεσή του για την «κοινή Σωτηρία», δηλαδή για την εξαγορά ψήφων στην επικείμενη εθνοσυνέλευση. Η μη καταβολή των χρημάτων, που δεν υπήρχαν, θα δημιουργούσε όπως πίστευε ο Ρώμας, ρήξη στις σχέσεις του Κολοκοτρώνη με τους Καποδίστρια.
Ο «Γέρος» δεν ήξερε τα «διπλωματικά», κατάλαβε όμως ότι είχε να κάνει με κατάσκοπο, του κατέσχεσε την τσάντα, και διαπίστωσε ότι είχε «συστατικά γράμματα» του Ζακυνθινού πλοιοκτήτη Θεοδ. Λεονταρίτη, για τον Πετρόμπεη, και του επέβαλε να τον ακολουθήσει στην Επίδαυρο, όπου τον υποχρέωσε να επαναλάβει ότι του είχε πει προς τον Παλαιών Πατρών και προς τον Ζαΐμη, (της παρατάξεως Ρώμα-Μαυροκορδάτου), και στη συνέχεια τον έστειλε να «περιμένει» στον Πύργο.
Ο πράκτορας «δραπέτευσε», από την Πελοπόννησο, και με πλαστά συστατικά γράμματα ως απεσταλμένος τάχα του Κολοκοτρώνη πήγε στην Πίζα και συναντήθηκε με τον Ιγνάτιο και τον Καρατζά, στους οποίους συστήθηκε ως ανιψιός του Καραϊσκάκη, και έλαβε συστατικά γράμματα για να πάει στον Καποδίστρια στην Ελβετία. Ταυτοχρόνως ο Ρώμας, ενημερωθείς από τον Ζαΐμη και τον Γερμανό, για να καλύψει τα ίχνη του, έστειλε από την επιτροπή της Ζακύνθου τον Χριστόφορο Ζαχαριάδη για να ρωτήσει τον Κολοκοτρώνη μη τυχόν έδωσε γράμματα προς τον «κατάσκοπο», για να «ληφθούν μέτρα». Στη Γενεύη, ο «Μεσθενόπουλος-Μεταξάς», απέσπασε ένα ιδιόχειρο σημείωμα του Καποδίστρια, προς τον Κολοκοτρώνη καί τον Καραϊσκάκη, που ανέφερε: «Να μή δώσετε ακρόασιν, αν σας προτείνωσιν υποταγην εις τον σουλτάνον, και ν' άποκριθητε ότι με το σπαθί μας θα υπογράψωμεν την ελευθερίαν μας και άνεξαρτησίαν ή τόν θάνατόν μας, να μη φοβηθήτε δε τίποτέ, και να επίμείνετε είς τήν άπόφασίν σας, επεδή δέν μπορουσι νά πράξωσι τίποτε έναντίον των δικαίων τής Έλλάδος, άρκει να μη ενδώσετε σεις οι ίδιοι εις την υποταγήν».
Όλα τα σημαντικά γεγονότα της 23ης Μαρτίου θα τα διαβάσετε εδώ http://ta-mavra-nea.blogspot.gr/2018/03/23.html
Η δολοφονία στο Μανχάιμ, του Αύγουστου φον Κότζεμπου και ο Καποδίστριας
Στις 23 Μαρτίου 1819, δολοφονήθηκε στο Μανχάιμ, ο συγγραφέας διευθυντής θεάτρου και Ρώσος κατάσκοπος Άουγκουστ φον Κότζεμπου. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για αυτό το σκάνδαλο κατασκοπίας θα βρεί λεπτομέρειες εδώ…
https://kapodistrias1821.blogspot.gr/2018/03/1819.html
Η τελική νίκη της Ελληνικής Επανάστασης, που εξ αρχής είχε σχεδιαστεί για να οδηγήσει σε διπλωματική λύση, επετεύχθη με διπλωματικά μέσα, όταν ψυχορραγούσε στρατιωτικά και οικονομικά, μετά την εισβολή του Αβραάμ (Ιμπραχίμ) και την πτώση του Μεσολογγίου.
Η πολιτική λύση θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί από το 1821, είτε μετά τη νίκη στα Δερβενάκια το 1822, είτε το 1824-25. Ήρθε το 1826.
Η Ανεξαρτησία της Ελλάδος, δεν επετεύχθη ούτε με τα δάνεια της Αγγλίας, ούτε με τις προσπάθειες της «Επιτροπής της Ζακύνθου», ούτε με το ψήφισμα υποτέλειας του Μαυροκορδάτου, με το οποίο το ελληνικό Έθνος, έθετε «εκουσίως», την Ελευθερία, την Εθνική του Ανεξαρτησία και την πολιτική του ύπαρξη, «υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας».
Η αποφασιστική, καθοριστική καμπή στροφή ήταν η υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Αγίας Πετρούπολης, μεταξύ Ρωσίας και Αγγλίας της 23ης Μαρτίου/4ης Απριλίου 1826.
Η διπλωματική νίκη της ελληνικής επανάστασης, προήλθε από τις ενέργειες του Καποδίστρια, που δεν έχασε ποτέ τα στηρίγματα του στην Αυλή της Αγίας Πετρούπολης και στο ρωσικό υπουργείο εξωτερικών.
Η νίκη του Καποδίστρια απέναντι στην αγγλική πολιτική ήταν πολιτικό προϊόν ,του πραξικοπήματος του Δεκεμβρίου του 1825, που απομάκρυνε από τον θρόνο τον Τσάρο Αλέξανδρο, και την ομάδα των «αγγλόφιλων» συμβούλων του.
Αμέσως μετά την επιστροφή των στελεχών του «πατριωτικού πολέμου» στην εξουσία, μαζί με τον τσάρο Νικόλαο, ο «Καποδιστριακός» πρώην πρέσβης της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη, και φανατικός «ρώσος πατριώτης» Γκριγκόρι Στρόγκανωφ, που και αυτός μετά την αποχώρηση του Καποδίστρια είχε ζητήσει και λάβει επ΄ αόριστον άδεια και ζούσε στην Δρέσδη, έσπευσε στην ρωσική πρωτεύουσα, και στις 30 Ιανουαρίου 1826, με υπόμνημα προς το Νικόλαο Α’, επανέφερε την πολιτική Καποδίστρια του 1822, επισημαίνοντας ότι οι όροι της συνθήκης του Βουκουρεστίου του 1812,είχαν παραβιαστεί από την Τουρκία, γεγονός που επέτρεπε την κήρυξη πολέμου που θα είχε την υποστήριξη όλου του ρωσικού λαού, και που θα οδηγούσε στη σωτηρία των χριστιανών Ελλήνων, από τις σφαγές που έκαναν οι Τούρκοι.
Ο Νικόλαος, απεδέχθη την εισήγηση, και διέταξε τη συγκέντρωση στρατευμάτων στον Προύθο.
Στο Λονδίνο, όταν πληροφορήθηκαν τις εξελίξεις επικράτησε πανικός, και ο Ουέλινγκτον μη έχοντας άλλα μέσα για να αποτρέψει τον πόλεμο, και για να μην ξεπεραστεί από τα γεγονότα, έσπευσε με δική του πρωτοβουλία στην Αγία Πετρούπολη, για να προσφέρει στον Τσάρο την υποστήριξη της Αγγλίας για τη ρύθμιση του ελληνικού ζητήματος, ενώ παράλληλα διέταξε την αποστολή ενός έμπιστου ρουφιάνου στην Ελλ΄δα για να δημιουργήσει στοιχεία που θα δυσφημούσαν τον Καποδίστρια.
Η αγγλο-ρωσική συνεννόηση, που προσπαθούσε μάταια να επιτύχει τον χειμώνα του 1821 ο Καποδίστριας, έγινε «αναγκαστικά» τον Μάρτιο του 1826. Το Πρωτόκολλο της Αγίας Πετρούπολης, έθαψε τις συμφωνίες της Βιέννης του Τσάρου Αλεξάνδρου με τους Μέτερνιχ και Ουέλινγκτον για τις σχέσεις με την Τουρκία, του Σεπτέμβριου του 1822, που έριξαν ταφόπλακα στο «ελληνικό ζήτημα».
Το αγγλο-ρωσικό πρωτόκολλο, αφορούσε μόνο στο ζήτημα των Ελλήνων, και οι δύο Δυνάμεις συμφωνούσαν να επέμβουν μεσολαβητικά για τη δημιουργία Ελληνικού Κράτους, που κατόπιν της επιμονής της Αγγλίας, θα ήταν φόρου υποτελές στο Σουλτάνο, για να μην ανατραπεί το «στάτους κβο».
Ο Μέτερνιχ, που κατέγραψε τη «συντριβή» του από το πρωτόκολλο στα ημερολόγιο του, και ο Ουέλινγκτον, των Ρότσιλντ είχαν ηττηθεί, αλλά όχι τελειωτικά.
Ο Καποδίστριας που πέτυχε την καταρχήν δέσμευση της αγγλικής πολιτικής, απέρριψε τον όρο του Ουέλινγκτον, για τον φόρο υποτέλειας στον Σουλτάνο ,
και για αυτό έστειλε οδηγίες στον Κολοκοτρώνη και τον Καραϊσκάκη που ανεφεραν: «Να μη δώσετε ακρόαση, αν σας προτείνουν υποταγή εις τον σουλτάνο, και να αποκριθείτε ότι με το σπαθί μας θα υπογράψουμε την ελευθερία και την ανεξαρτησία μας ή τον θάνατόν μας. Να μη φοβηθείτε τίποτε, και να επιμείνετε εις την απόφαση σας, επειδή δεν μπορούν να πράξουν τίποτα εναντίον των δικαίων της Ελλάδος, αρκεί να μη ενδώσετε σεις οι ίδιοι εις την υποταγή». Ο πράκτορας που έστειλαν οι Άγγλοι από τα Επτάνησα λεγόταν Σπύρος Μεταξάς. αλλά κυκλοφορούσε ως «Σπηλιάδης Μεσθενοπούλος».
Ο πράκτορας της Στοάς της Ζακύνθου, μεταφέρθηκε από την Ζάκυνθο στο Ναύπλιο, από τον Μιαούλ(η), και εμφανίστηκε στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη στο Άργος, λίγο πριν τις 6/18 Απριλίου1826, που άρχισε η Τρίτη Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, με πλαστή συστατική επιστολή του Κωνσταντίνου Οικονόμου του εξ Οικονόμων, που τότε ζούσε στην Αγία Πετρούπολη, και η οποία συνιστούσε τον Μεσθενόπουλο, ως μαθητή του, άξιο να τεθεί στην υπητεσία της πατρίδος.
Ο πράκτορας έδωσε στον Κολοκοτρώνη και μια γραμματική ως δώρο του Οικονόμου, και εν συνεχεία ζήτησε να μιλήσει ιδιαιτέρως με τον στρατηγό.Τότε ζήτησε να του δώσει άνθρακα από έλατο, και αφού τον έκανε σκόνη, το άπλωσε στο άγραφο μέρος της συστατικής επιστολής και τότε φάνηκαν άλλα γράμματα. Ήταν επιστολή που υποτίθεται είχε γράψει ο Βιάρος Καποδιστριας, προς τον Κολοκοτρώνη , με την οποία του ζητούσε, «να δώσει πίστη είς όσα θά του ειπεί ο επιφέρων», και ότι είχε στα χέρια σαράντα χιλιάδας δίστηλα, από τα οποία ένα μέρος είχε στείλει στο Μεσολόγγι, και τα υπόλοιπα θα τα μεταχειριζόταν , «διά την κοινήν σωτηρίαν» και το «καλόν της πατρίδος». Στη συνέχεια, ο πράκτορας ζήτησε από τον Κολοκοτρώνη ,να του ορκισθεί ότι θα κρατήσει το «μυστικό», για το περί ου ό λόγος «καλόν της πατρίδος», πριν του το αποκαλύψει, και επειδή ο «Γέρος» αρνήθηκε, εκείνος για να τον πείσει έβγαλε από την τσάντα του τέσσερα εφοδιαστικά έγγραφα μιας μυστικής οργανώσεως, που είχαν ένα κύκλο με πυροβόλα, και άλλα σημεία πέριξ, που ήταν ασυμπλήρωτα και του είπε ότι το ένα είναι για τον ίδιο τον Κολοκοτρώνη, και τα άλλα τρία μπορούσε να τα δώσει σε όποιον εκείνος θελήσει.
Στη συνέχεια ο πράκτορας, του παρουσίασε ένα μυστικό «πρωτόκολλο» χωρίς υπογραφές , το οποίο εμφάνιζε τον Καποδίστρια, τον μητροπολίτη Ίγνάτιο , τον Στούρζα και τον υπασπιστή του Δουκός Κωνσταντίνου, στρατηγό Δημήτριο Κουρούτα, να συνωμοτούν με άλλους Ρώσους αξιωματούχους, για να οργανώσουν αποστασία εντός του ρωσικού στρατεύματος, ώστε ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας, να μεταφέρει 40.000 στρατιώτες, στην Χρυσούπολη,
να καταληφθεί η Κωνσταντινούπολη και να ανακηρυχθεί ο Κωνσταντίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινουπόλεως.
Και στο τέλος, παρουσιάσε μια άναφορά προς τον (νεκρό) αύτοκράτορα 'Αλέξανδρο, που έπρεπε νά υπογράψει ο Κολοκοτρώνης, με την οποία τον ικέτευε ν' αναγνωρίσει τόν Κωνσταντίνο ως αυτοκράτορα των Ελλήνων. Η «επιχείρηση» αυτή απέβλεπε στο να δημιουργήσει «απτά αποδεικτικά στοιχεία» για την «ελληνική συνωμοσία», εντός του ρωσικού στρατού, και για την εμπλοκή του Καποδίστρια στην επανάσταση των «Δεκεμβριστών» αξιωματικών , που είχε εκδηλωθεί στις 14/26 Δεκεμβρίου 1825, στην Αγία Πετρούπολη, μετά τον θάνατο του Τσάρου Αλεξάνδρου την 1 Δεκεμβρίου 1825 στο Ταϊγάνιο (Ταγκανρόκ) ,και ώστε να ακυρώσει τις προσπάθειες του για να προσανατολίσει προς όφελος των Ελλήνων, την πολιτική του Τσάρου Νικολάου.
Η εντολή για την επείγουσα αυτή επιχείρηση δόθηκε στη Ζάκυνθο, απευθείας από το Λονδίνο, και η επιλογή του πράκτορα ήταν βιαστική δεν ήταν καλύτερη. Παράλληλα με τη «διπλωματική» διάσταση της επιχείρησης, υπήρχε και η «μικροπολιτική», με την δήθεν «υπόσχεση» του Βιάρου προς τον Κολοκοτρώνη, ότι έχει χρήματα στη διάθεσή του για την «κοινή Σωτηρία», δηλαδή για την εξαγορά ψήφων στην επικείμενη εθνοσυνέλευση. Η μη καταβολή των χρημάτων, που δεν υπήρχαν, θα δημιουργούσε όπως πίστευε ο Ρώμας, ρήξη στις σχέσεις του Κολοκοτρώνη με τους Καποδίστρια.
Ο «Γέρος» δεν ήξερε τα «διπλωματικά», κατάλαβε όμως ότι είχε να κάνει με κατάσκοπο, του κατέσχεσε την τσάντα, και διαπίστωσε ότι είχε «συστατικά γράμματα» του Ζακυνθινού πλοιοκτήτη Θεοδ. Λεονταρίτη, για τον Πετρόμπεη, και του επέβαλε να τον ακολουθήσει στην Επίδαυρο, όπου τον υποχρέωσε να επαναλάβει ότι του είχε πει προς τον Παλαιών Πατρών και προς τον Ζαΐμη, (της παρατάξεως Ρώμα-Μαυροκορδάτου), και στη συνέχεια τον έστειλε να «περιμένει» στον Πύργο.
Ο πράκτορας «δραπέτευσε», από την Πελοπόννησο, και με πλαστά συστατικά γράμματα ως απεσταλμένος τάχα του Κολοκοτρώνη πήγε στην Πίζα και συναντήθηκε με τον Ιγνάτιο και τον Καρατζά, στους οποίους συστήθηκε ως ανιψιός του Καραϊσκάκη, και έλαβε συστατικά γράμματα για να πάει στον Καποδίστρια στην Ελβετία. Ταυτοχρόνως ο Ρώμας, ενημερωθείς από τον Ζαΐμη και τον Γερμανό, για να καλύψει τα ίχνη του, έστειλε από την επιτροπή της Ζακύνθου τον Χριστόφορο Ζαχαριάδη για να ρωτήσει τον Κολοκοτρώνη μη τυχόν έδωσε γράμματα προς τον «κατάσκοπο», για να «ληφθούν μέτρα». Στη Γενεύη, ο «Μεσθενόπουλος-Μεταξάς», απέσπασε ένα ιδιόχειρο σημείωμα του Καποδίστρια, προς τον Κολοκοτρώνη καί τον Καραϊσκάκη, που ανέφερε: «Να μή δώσετε ακρόασιν, αν σας προτείνωσιν υποταγην εις τον σουλτάνον, και ν' άποκριθητε ότι με το σπαθί μας θα υπογράψωμεν την ελευθερίαν μας και άνεξαρτησίαν ή τόν θάνατόν μας, να μη φοβηθήτε δε τίποτέ, και να επίμείνετε είς τήν άπόφασίν σας, επεδή δέν μπορουσι νά πράξωσι τίποτε έναντίον των δικαίων τής Έλλάδος, άρκει να μη ενδώσετε σεις οι ίδιοι εις την υποταγήν».
Όλα τα σημαντικά γεγονότα της 23ης Μαρτίου θα τα διαβάσετε εδώ http://ta-mavra-nea.blogspot.gr/2018/03/23.html
Η δολοφονία στο Μανχάιμ, του Αύγουστου φον Κότζεμπου και ο Καποδίστριας
Στις 23 Μαρτίου 1819, δολοφονήθηκε στο Μανχάιμ, ο συγγραφέας διευθυντής θεάτρου και Ρώσος κατάσκοπος Άουγκουστ φον Κότζεμπου. Όποιος θέλει να μάθει περισσότερα για αυτό το σκάνδαλο κατασκοπίας θα βρεί λεπτομέρειες εδώ…
https://kapodistrias1821.blogspot.gr/2018/03/1819.html
Η επαναστατική «προκήρυξη της Καλαμάτας» και σε συγκριση με την Ιακωβίνικη προκήρυξη του Ιασίου
του Σπύρου Χατζάρα
Η «προκήρυξη της Καλαμάτας» δεν γράφηκε στη Μάνη, στις 23 Μαρτίου/4 Απριλίου 1821.
Ο συντάκτης της ηταν το ίδιο Επαναστατικό Κέντρο των Φιλογενών που προετοίμασε την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση και στάλθηκε «έτοιμη» στη Μάνη.
Στις 23 Μαρτίου ένας καλλιγράφος γραμματέας την αντέγραψε σε ορισμένα αντίγραφα την υπέγραψε ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, και την κοινοποίησαν στους ξένους προξένους και στον Άγγλο Αρμοστή στην Κέρκυρα.
Η «Προειδοποίησις εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς» και το «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», θα έπρεπε να είναι δίδυμα αδελφάκια.
Η «Προειδοποίησις» ωστόσο, αναφέρεται ξεκάθαρα στον « ανυπόφορος ζυγό της Οθωμανικής τυραννίας» που δεν το έκανε το «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», και τόνιζε τον εθνικοαπελευθερωτικό και όχι κοινωικό χαρακτήρα της Επανάστασης λεγοντας, «να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας».
Η προκήρυξη της Καλαμάτας δεν είχε καμιά αναφορά σε εκλογές για Συντακτικη Συνέλευση και δεν έκανε αναφορά στην επανάσταση των «Συνταγματικών» στην Ισπανία.
Από την «Προειδοποίηση» γίνεται ολοφάνερη η δράση του «Ιακωβίνου» άγγλου πράκτορα στο περιβάλλον του Αλέξανδρου Υψηλάντη στο Κισινιέφ. Η Προειδοποίησις προς τις Ευρωπαϊκές Αυλές ανέφερε:
«Ο ανυπόφορος ζυγός της Οθωμανικής τυραννίας εις το διάστημα ενός και απέκεινα αιώνος, κατήντησεν εις μίαν ακμήν, ώστε να μην μείνη άλλο εις τους δυστυχείς Πελοποννησίους Γραικούς, ει μη μόνον πνοή και αυτή δια να ωθή κυρίως τους εγκαρδίους των αναστεναγμούς. Εις τοιαύτην όντες κατάστασιν στερημένοι από όλα τα δίκαιά μας, με μίαν γνώμην ομοφώνως απεφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα, και να ορμήσωμεν κατά των τυράννων.
Πάσα προς αλλήλους μας φατρία και διχόνοια, ως καρποί της τυραννίας απερρίθφησαν εις τον βυθόν της λήθης, και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας.
Αι χείρες ημών αι δεδεμέναι μέχρι του νυν από τας σιδηράς αλύσσους της βαρβαρικής τυραννίας, ελύθησαν ήδη, και υψώθηκαν μεγαλοψύχως και έλαβον τα όπλα προς μηδενισμόν της βδελυράς τυραννίας. Οι πόδες ημών οι περιπατούντες εν νυκτί και ημέρα εις τας εναγκαρεύσεις τας ασπλάγχνους τρέχουν εις απόκτησιν των δικαιωμάτων μας. Η κεφαλή μας η κλίνουσα τον αυχένα υπό τον ζυγόν τον απετίναξε και άλλο δεν φρονεί, ει μη την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ. Η γλώσσα μας η αδυνατούσα εις το να προφέρη λόγον, εκτός των ανωφελών παρακλήσεων, προς εξιλέωσιν των βαρβάρων τυράννων, τώρα μεγαλοφώνως φωνάζει και κάμνει να αντηχή ο αήρ το γλυκύτατον όνομα της Ελευθερίας. Εν ενί λόγω απεφασίσαμεν, ή να ελευθερωθώμεν, ή να αποθάνωμεν.
Τούτου ένεκεν προσκαλούμεν επιπόνως την συνδρομήν και βοήθειαν όλων των εξευγενισμένων Ευρωπαίων γενών, ώστε να δυνηθώμεν να φθάσωμεν ταχύτερον εις τον Ιερόν και δίκαιον σκοπόν μας και να λάβωμεν τα δίκαιά μας. Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε, απαιτεί ως εν τάχει την φιλάνθρωπον συνδρομήν σας, και ευέλπιδες, ότι θέλει αξιωθώμεν, και ημείς θέλομεν σας ομολογή άκραν υποχρέωσιν, και εν καιρώ θέλομεν δείξη πραγματικώς την υπέρ της συνδρομής σας ευγνωμοσύνην μας».
Η «προκήρυξη της Καλαμάτας» δεν γράφηκε στη Μάνη, στις 23 Μαρτίου/4 Απριλίου 1821.
Ο συντάκτης της ηταν το ίδιο Επαναστατικό Κέντρο των Φιλογενών που προετοίμασε την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση και στάλθηκε «έτοιμη» στη Μάνη.
Στις 23 Μαρτίου ένας καλλιγράφος γραμματέας την αντέγραψε σε ορισμένα αντίγραφα την υπέγραψε ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, και την κοινοποίησαν στους ξένους προξένους και στον Άγγλο Αρμοστή στην Κέρκυρα.
Η «Προειδοποίησις εις τας Ευρωπαϊκάς Αυλάς» και το «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», θα έπρεπε να είναι δίδυμα αδελφάκια.
Η «Προειδοποίησις» ωστόσο, αναφέρεται ξεκάθαρα στον « ανυπόφορος ζυγό της Οθωμανικής τυραννίας» που δεν το έκανε το «Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος», και τόνιζε τον εθνικοαπελευθερωτικό και όχι κοινωικό χαρακτήρα της Επανάστασης λεγοντας, «να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας».
Η προκήρυξη της Καλαμάτας δεν είχε καμιά αναφορά σε εκλογές για Συντακτικη Συνέλευση και δεν έκανε αναφορά στην επανάσταση των «Συνταγματικών» στην Ισπανία.
Από την «Προειδοποίηση» γίνεται ολοφάνερη η δράση του «Ιακωβίνου» άγγλου πράκτορα στο περιβάλλον του Αλέξανδρου Υψηλάντη στο Κισινιέφ. Η Προειδοποίησις προς τις Ευρωπαϊκές Αυλές ανέφερε:
«Ο ανυπόφορος ζυγός της Οθωμανικής τυραννίας εις το διάστημα ενός και απέκεινα αιώνος, κατήντησεν εις μίαν ακμήν, ώστε να μην μείνη άλλο εις τους δυστυχείς Πελοποννησίους Γραικούς, ει μη μόνον πνοή και αυτή δια να ωθή κυρίως τους εγκαρδίους των αναστεναγμούς. Εις τοιαύτην όντες κατάστασιν στερημένοι από όλα τα δίκαιά μας, με μίαν γνώμην ομοφώνως απεφασίσαμεν να λάβωμεν τα άρματα, και να ορμήσωμεν κατά των τυράννων.
Πάσα προς αλλήλους μας φατρία και διχόνοια, ως καρποί της τυραννίας απερρίθφησαν εις τον βυθόν της λήθης, και άπαντες πνέομεν πνοήν ελευθερίας.
Αι χείρες ημών αι δεδεμέναι μέχρι του νυν από τας σιδηράς αλύσσους της βαρβαρικής τυραννίας, ελύθησαν ήδη, και υψώθηκαν μεγαλοψύχως και έλαβον τα όπλα προς μηδενισμόν της βδελυράς τυραννίας. Οι πόδες ημών οι περιπατούντες εν νυκτί και ημέρα εις τας εναγκαρεύσεις τας ασπλάγχνους τρέχουν εις απόκτησιν των δικαιωμάτων μας. Η κεφαλή μας η κλίνουσα τον αυχένα υπό τον ζυγόν τον απετίναξε και άλλο δεν φρονεί, ει μη την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ. Η γλώσσα μας η αδυνατούσα εις το να προφέρη λόγον, εκτός των ανωφελών παρακλήσεων, προς εξιλέωσιν των βαρβάρων τυράννων, τώρα μεγαλοφώνως φωνάζει και κάμνει να αντηχή ο αήρ το γλυκύτατον όνομα της Ελευθερίας. Εν ενί λόγω απεφασίσαμεν, ή να ελευθερωθώμεν, ή να αποθάνωμεν.
Τούτου ένεκεν προσκαλούμεν επιπόνως την συνδρομήν και βοήθειαν όλων των εξευγενισμένων Ευρωπαίων γενών, ώστε να δυνηθώμεν να φθάσωμεν ταχύτερον εις τον Ιερόν και δίκαιον σκοπόν μας και να λάβωμεν τα δίκαιά μας. Να αναστήσωμεν το τεταλαιπωρημένον Ελληνικόν γένος μας. Δικαίω τω λόγω η μήτηρ μας Ελλάς, εκ της οποίας και υμείς εφωτίσθητε, απαιτεί ως εν τάχει την φιλάνθρωπον συνδρομήν σας, και ευέλπιδες, ότι θέλει αξιωθώμεν, και ημείς θέλομεν σας ομολογή άκραν υποχρέωσιν, και εν καιρώ θέλομεν δείξη πραγματικώς την υπέρ της συνδρομής σας ευγνωμοσύνην μας».
Τετάρτη 28 Φεβρουαρίου 2018
Ο Άξελ φεύγει η Απαλλαγή έρχεται
Του Σπύρου Χατζάρα
Τα συλλαλητήρια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης κατά της πολιτικής για το μακεδονικό των νέο-Εφιαλτών συντρόφων, Τσιπρά, Κοτζιά, και Τζώνυ Γουώκερ , το έδειξαν και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις το επιβεβαίωσαν.
Ο σύντροφος Αλεξ Χαβαναγκίλα και το Σκυλολόι του, παρά τις χιλιάδες ρουσφέτια, τεμπέληδων και χαραμοφάηδων «αριστερών», και παρά την κατοχύρωση της μουστιάς και την ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών έχει πέσει στο 15%. Καταρρέει. «Ολίγη φιλοτιμία, και η νίκη βεβαία.
Μικρός σπινθήρ Πατριωτισμού, και η γενική και μερική ευδαιμονία βεβαιότατη», όπως έλεγε και το Πατριωτικό Δοκίμιο.
Οι Συριζορουφιάνοι είναι περίπου στο 16,78 % του Μαΐου του 2012, μόνο που τότε ανέβαιναν αλλά τώρα πέφτουν. Μπορεί και να είναι 15,3%. Το καλό είναι ότι η απογοήτευση των πολλών από την έμπορο Ελπίδας, και χασισέμπορο, και πρεζέμπορο, ξαναδημιούργησε τον «κενό πολιτικό χώρο», που εκφράστηκε το 2012 με τους Ημιανεξάρτητους και τον Καρατζατούμπα. Οι δεξιοί νοικοκυραίοι που εγκατέλειψαν τους Φιλελέ, δεν λένε να ξαναγυρίσουν.
Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στους Φιλελέ του Κούλη Μαρέβα, και του Μπουμπούκου Νοβάρτις, 21,5% , μπορεί και 22%.
Από τη στασιμότητα του Κούλη Μαρέβα Χαβαναγκίλα, βλέπω να ξαναδημιουργείται δημοκοπικά, ο χώρος για ένα δεξιό ρεύμα, ανάμεσα στους ευρω-φιλελέ και τη Χρυσή Αυγή, που θα απορροφήσει και τους απογοητευμένους θαυμαστές του Τζώνυ Γουώκερ.
Η Χρυσή Αυγή, είναι όντως γύρω από το 10% , η Φώφη με την παρέα της, θα άνοιγε σαμπάνιες αν έβλεπε 7% και ο σύντροφος Κουτσούμπας με 5%, θα έστελνε και λουλούδια στον τάφο του Χαρίλαου.
Οι Ημιανεξάρτητοι της Πρεσβείας είναι στα Τάρταρα, όπως και η Ένωση Φραπέδων,
Η «αδιευκρίνιστη» ψήφος είναι 30-35% .Από το 30-35% των «αστάθμητων»,
η συμμορία των ΕΚΟΥΜΟΥ δεν εχει να περιμένει τίποτα, και ας λέει ο ψευφαναράς ότι το Colpo de Fava με τη Νοβάρτις έδωσε πόντους στην κυβέρνηση και ότι , «μόνο το 9% θεωρεί την εξωτερική πολιτική ως το μεγαλύτερο πρόβλημα». Δύσκολο να δεχτείς μια τέτοια «εικόνα».
Οι «Υπόλοιποι», οι «αδιευκρίνιστοι» , οι «αναποφάσιστοι», δεν σκέπτονται αν θα ξαναψηφίσουν την Τασία, την κυρία με τα Ντολμαδάκια, την κυρία από την Νέα Υόρκη με το ενοίκιο των χιλίων ευρώ και το σύντροφο Νίκο Καρανίκα, αλλά πως θα στείλουν καλύτερα και γρηγορότερα στο διάολο τον «Άλεξ Χαβαναγκίλα» και τους συντρόφους του.
Σε αυτούς πρέπει να δώσουμε απαντήσεις και Κίνητρα και προπαντός συσπείρωση. Ενότητα και Αγώνα.
Να προτείνουμε Κάθαρση, τιμωρία των Διεφθαρμένων, και των Εθνικά Ανάξιων. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο οτι όλο το «προδοτικό τόξο», (εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές , κλέφτες, ομοφυλόφιλοι, οικολόγοι, Μπουτάρηδες Καμίνηδες, και Cia ), θα παέι κατευθείαν σε λαοδικεία. Όχι σε «Ανακριτικές» και «εξεταστικές; Επιτροπές». Σε «λαοδικεία» όπως εκείνα του συντρόφου Δημητρόφ στη Βουλγαρία.
Η Ελλάδα, θα ξεβρομίσει απ' όλα τα ερπετά.
Ο σ.Τσιπρά, ο σ. Κοτζιάς και ο Τζώνυ Γουώκερ , το ζεύγος των λυμεώνων του Ιδρυματος Λεβί, η Τασία και όλοι νέο-Εφιάλτες της Βουλής θα πρέπει να ξέρουν ότι λίαν προσεχώς θα δικαστούν για εθνική αναξιότητα.
Η εθνική αναξιότητα αποτελεί στην Ελλάδα «ιδιότυπο αδίκημα», που προσδιορίστηκε με τη Έκτη και τη Δωδέκατη Συντακτική Πράξη του 1945 και με τον Α.Ν. 5333/1945 και τους νόμους 217, 271, 295 και 332 του 1945 με τους οποίους και προσδιορίζονταν επακριβώς η υπόσταση των εγκλημάτων της εθνικής αναξιότητας. Σύμφωνα με τον νόμο τιμωρούνται: «Όσοι κατέχοντες δημόσια θέση έγιναν συνειδητά όργανα του (τοκογλύφου) εχθρού ή διευκόλυναν το έργο του.Όσοι έγιναν συνειδητά όργανα του (τοκογλύφου) εχθρού προς διάδοση της προπαγάνδας αυτού. Όσοι προέβησαν σε πράξεις βίας κατά Ελλήνων ένεκα δράσης αυτών κατά του εχθρού. Όσοι διετέλεσαν αρχηγοί ή οδηγοί κινήσεων κατά της ακεραιότητας της χώρας.Όσοι δια της οικονομικής τους συνεργασίας με τον εχθρό προκάλεσαν ζημιές στον ελληνικό λαό, , ή αποκόμισαν οικονομικά οφέλη από τον εχθρό. Όσοι συνεργάσθηκαν με τον εχθρό κατά τρόπο ανάξιο Έλληνος πολίτη και έθιξαν την εθνική αξιοπρέπεια». Δηλαδή ο Τσιπρά, οι υπουργοί του, οι βουλευτές του, οι δήμαρχοί του, οι Καρανίκες του, οι ρουφιανοδημοσιογράφοι, οι Συριομπάτσοι, οι Συριζοδικαστές. Όλοι Έστι Δίκης Οφθαλμός!
Ο εθνικά ανάξιος Τσιπρά είναι ένοχος για τα αδίκημα της «εξαπάτησης του λαού» και πρέπει να τιμωρηθεί και για αυτό.
Στην αρχαία Αθήνα θα τον είχαν εκτελέσει !
Η υπέροχη έννοια του πολιτικού αδικήματος της «εξαπάτησης του λαού» , λειτουργούσε στην Αθηναϊκή Δημοκρατία του Περικλή και είναι πολιτικά, ηθικά και νομικά, αξεπέραστη. Μ’ αυτό το αδίκημα , καταδικάστηκε σε θάνατο, από την Εκκλησία του Δήμου, ο στρατηγός Μιλτιάδης, επειδή έπεισε τους Αθηναίους το 489 πΧ να του χορηγήσουν 70 πλοία, προκειμένου να καταλάβει την Νάξο και την Πάρο. Και την μεν Νάξο την κατέλαβε αλλά απέτυχε να καταλάβει την Πάρο ύστερα από 26 μέρες πολιορκίας. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα κατηγορήθηκε από τον Ξάνθιππο, για εξαπάτηση του λαού και ότι έκανε την εκστρατεία για προσωπικούς λόγους και για ίδιο όφελος. εναντίον της Πάρου.
Ο Μιλιτιάδης, ο νικητής του Μαραθώνα, καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο, αλλά μετά η ποινή μετατράπηκε σε πρόστιμο 50 ταλάντων, που ο Μιλτιάδης δεν μπόρεσε να πληρώσει, και για αυτό , κλείστηκε στη φυλακή, όπου πέθανε λίγο αργότερα από γάγγραινα. Το πρόστιμο πληρώθηκε από τον γιο του τον Κίμωνα. Ο Μιλιτιάδης καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή δεν τήρησε τις υποσχέσεις που έδωσε στους Αθηναίους. Εάν ίσχυε σήμερα ο νόμος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, της μητέρας της Δημοκρατίας θα είχε εκτελεστεί ο Αβάπτιστος, και θα όδευε ήδη για το Κώνειο και ο Τσιπρά.
Προτείνω λοιπόν , άμεσο «υπερκομματικό δημοψήφισμα», για την άμεση θέσπιση του νόμου για την ποινικοποίηση αναδρομικά της «εξαπάτησης του λαού», και επαναφορά της θανατικής καταδίκης.
Για να εκτελεστούν αναδρομικά, οι πολιτικοί απατεώνες που εξαπάτησαν τον λαό, όπως ο Αβάπτιστος και ο Οβριόπουλος. Όπως εκτελέστηκαν οι έξι. Μόνον έτσι θα σωθεί η Ελλάδα του μέλλοντος. Επίσης , πρέπει να θεσπιστεί νόμος περί κατάσχεσης και δημεύσεως των παράνομα αποκτηθέντων περιουσιακών στοιχείων των καθαρμάτων και των λαμόγιων που εκμεταλλεύτηκαν τη φτώχια του λαού.
Σπυρίδων Χατζάρας
Τα συλλαλητήρια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης κατά της πολιτικής για το μακεδονικό των νέο-Εφιαλτών συντρόφων, Τσιπρά, Κοτζιά, και Τζώνυ Γουώκερ , το έδειξαν και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις το επιβεβαίωσαν.
Ο σύντροφος Αλεξ Χαβαναγκίλα και το Σκυλολόι του, παρά τις χιλιάδες ρουσφέτια, τεμπέληδων και χαραμοφάηδων «αριστερών», και παρά την κατοχύρωση της μουστιάς και την ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών έχει πέσει στο 15%. Καταρρέει. «Ολίγη φιλοτιμία, και η νίκη βεβαία.
Μικρός σπινθήρ Πατριωτισμού, και η γενική και μερική ευδαιμονία βεβαιότατη», όπως έλεγε και το Πατριωτικό Δοκίμιο.
Οι Συριζορουφιάνοι είναι περίπου στο 16,78 % του Μαΐου του 2012, μόνο που τότε ανέβαιναν αλλά τώρα πέφτουν. Μπορεί και να είναι 15,3%. Το καλό είναι ότι η απογοήτευση των πολλών από την έμπορο Ελπίδας, και χασισέμπορο, και πρεζέμπορο, ξαναδημιούργησε τον «κενό πολιτικό χώρο», που εκφράστηκε το 2012 με τους Ημιανεξάρτητους και τον Καρατζατούμπα. Οι δεξιοί νοικοκυραίοι που εγκατέλειψαν τους Φιλελέ, δεν λένε να ξαναγυρίσουν.
Οι δημοσκοπήσεις δίνουν στους Φιλελέ του Κούλη Μαρέβα, και του Μπουμπούκου Νοβάρτις, 21,5% , μπορεί και 22%.
Από τη στασιμότητα του Κούλη Μαρέβα Χαβαναγκίλα, βλέπω να ξαναδημιουργείται δημοκοπικά, ο χώρος για ένα δεξιό ρεύμα, ανάμεσα στους ευρω-φιλελέ και τη Χρυσή Αυγή, που θα απορροφήσει και τους απογοητευμένους θαυμαστές του Τζώνυ Γουώκερ.
Η Χρυσή Αυγή, είναι όντως γύρω από το 10% , η Φώφη με την παρέα της, θα άνοιγε σαμπάνιες αν έβλεπε 7% και ο σύντροφος Κουτσούμπας με 5%, θα έστελνε και λουλούδια στον τάφο του Χαρίλαου.
Οι Ημιανεξάρτητοι της Πρεσβείας είναι στα Τάρταρα, όπως και η Ένωση Φραπέδων,
Η «αδιευκρίνιστη» ψήφος είναι 30-35% .Από το 30-35% των «αστάθμητων»,
η συμμορία των ΕΚΟΥΜΟΥ δεν εχει να περιμένει τίποτα, και ας λέει ο ψευφαναράς ότι το Colpo de Fava με τη Νοβάρτις έδωσε πόντους στην κυβέρνηση και ότι , «μόνο το 9% θεωρεί την εξωτερική πολιτική ως το μεγαλύτερο πρόβλημα». Δύσκολο να δεχτείς μια τέτοια «εικόνα».
Οι «Υπόλοιποι», οι «αδιευκρίνιστοι» , οι «αναποφάσιστοι», δεν σκέπτονται αν θα ξαναψηφίσουν την Τασία, την κυρία με τα Ντολμαδάκια, την κυρία από την Νέα Υόρκη με το ενοίκιο των χιλίων ευρώ και το σύντροφο Νίκο Καρανίκα, αλλά πως θα στείλουν καλύτερα και γρηγορότερα στο διάολο τον «Άλεξ Χαβαναγκίλα» και τους συντρόφους του.
Σε αυτούς πρέπει να δώσουμε απαντήσεις και Κίνητρα και προπαντός συσπείρωση. Ενότητα και Αγώνα.
Να προτείνουμε Κάθαρση, τιμωρία των Διεφθαρμένων, και των Εθνικά Ανάξιων. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο οτι όλο το «προδοτικό τόξο», (εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές , κλέφτες, ομοφυλόφιλοι, οικολόγοι, Μπουτάρηδες Καμίνηδες, και Cia ), θα παέι κατευθείαν σε λαοδικεία. Όχι σε «Ανακριτικές» και «εξεταστικές; Επιτροπές». Σε «λαοδικεία» όπως εκείνα του συντρόφου Δημητρόφ στη Βουλγαρία.
Η Ελλάδα, θα ξεβρομίσει απ' όλα τα ερπετά.
Ο σ.Τσιπρά, ο σ. Κοτζιάς και ο Τζώνυ Γουώκερ , το ζεύγος των λυμεώνων του Ιδρυματος Λεβί, η Τασία και όλοι νέο-Εφιάλτες της Βουλής θα πρέπει να ξέρουν ότι λίαν προσεχώς θα δικαστούν για εθνική αναξιότητα.
Η εθνική αναξιότητα αποτελεί στην Ελλάδα «ιδιότυπο αδίκημα», που προσδιορίστηκε με τη Έκτη και τη Δωδέκατη Συντακτική Πράξη του 1945 και με τον Α.Ν. 5333/1945 και τους νόμους 217, 271, 295 και 332 του 1945 με τους οποίους και προσδιορίζονταν επακριβώς η υπόσταση των εγκλημάτων της εθνικής αναξιότητας. Σύμφωνα με τον νόμο τιμωρούνται: «Όσοι κατέχοντες δημόσια θέση έγιναν συνειδητά όργανα του (τοκογλύφου) εχθρού ή διευκόλυναν το έργο του.Όσοι έγιναν συνειδητά όργανα του (τοκογλύφου) εχθρού προς διάδοση της προπαγάνδας αυτού. Όσοι προέβησαν σε πράξεις βίας κατά Ελλήνων ένεκα δράσης αυτών κατά του εχθρού. Όσοι διετέλεσαν αρχηγοί ή οδηγοί κινήσεων κατά της ακεραιότητας της χώρας.Όσοι δια της οικονομικής τους συνεργασίας με τον εχθρό προκάλεσαν ζημιές στον ελληνικό λαό, , ή αποκόμισαν οικονομικά οφέλη από τον εχθρό. Όσοι συνεργάσθηκαν με τον εχθρό κατά τρόπο ανάξιο Έλληνος πολίτη και έθιξαν την εθνική αξιοπρέπεια». Δηλαδή ο Τσιπρά, οι υπουργοί του, οι βουλευτές του, οι δήμαρχοί του, οι Καρανίκες του, οι ρουφιανοδημοσιογράφοι, οι Συριομπάτσοι, οι Συριζοδικαστές. Όλοι Έστι Δίκης Οφθαλμός!
Ο εθνικά ανάξιος Τσιπρά είναι ένοχος για τα αδίκημα της «εξαπάτησης του λαού» και πρέπει να τιμωρηθεί και για αυτό.
Στην αρχαία Αθήνα θα τον είχαν εκτελέσει !
Η υπέροχη έννοια του πολιτικού αδικήματος της «εξαπάτησης του λαού» , λειτουργούσε στην Αθηναϊκή Δημοκρατία του Περικλή και είναι πολιτικά, ηθικά και νομικά, αξεπέραστη. Μ’ αυτό το αδίκημα , καταδικάστηκε σε θάνατο, από την Εκκλησία του Δήμου, ο στρατηγός Μιλτιάδης, επειδή έπεισε τους Αθηναίους το 489 πΧ να του χορηγήσουν 70 πλοία, προκειμένου να καταλάβει την Νάξο και την Πάρο. Και την μεν Νάξο την κατέλαβε αλλά απέτυχε να καταλάβει την Πάρο ύστερα από 26 μέρες πολιορκίας. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα κατηγορήθηκε από τον Ξάνθιππο, για εξαπάτηση του λαού και ότι έκανε την εκστρατεία για προσωπικούς λόγους και για ίδιο όφελος. εναντίον της Πάρου.
Ο Μιλιτιάδης, ο νικητής του Μαραθώνα, καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο, αλλά μετά η ποινή μετατράπηκε σε πρόστιμο 50 ταλάντων, που ο Μιλτιάδης δεν μπόρεσε να πληρώσει, και για αυτό , κλείστηκε στη φυλακή, όπου πέθανε λίγο αργότερα από γάγγραινα. Το πρόστιμο πληρώθηκε από τον γιο του τον Κίμωνα. Ο Μιλιτιάδης καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή δεν τήρησε τις υποσχέσεις που έδωσε στους Αθηναίους. Εάν ίσχυε σήμερα ο νόμος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, της μητέρας της Δημοκρατίας θα είχε εκτελεστεί ο Αβάπτιστος, και θα όδευε ήδη για το Κώνειο και ο Τσιπρά.
Προτείνω λοιπόν , άμεσο «υπερκομματικό δημοψήφισμα», για την άμεση θέσπιση του νόμου για την ποινικοποίηση αναδρομικά της «εξαπάτησης του λαού», και επαναφορά της θανατικής καταδίκης.
Για να εκτελεστούν αναδρομικά, οι πολιτικοί απατεώνες που εξαπάτησαν τον λαό, όπως ο Αβάπτιστος και ο Οβριόπουλος. Όπως εκτελέστηκαν οι έξι. Μόνον έτσι θα σωθεί η Ελλάδα του μέλλοντος. Επίσης , πρέπει να θεσπιστεί νόμος περί κατάσχεσης και δημεύσεως των παράνομα αποκτηθέντων περιουσιακών στοιχείων των καθαρμάτων και των λαμόγιων που εκμεταλλεύτηκαν τη φτώχια του λαού.
Σπυρίδων Χατζάρας
Δευτέρα 26 Φεβρουαρίου 2018
Μάχου όχι υπέρ πίστεως και πατρίδος αλλά υπέρ του Λονδίνου
Πως, η Εθνική Επανάσταση των Ελλήνων, μετατράπηκε με την
του Σπύρου Χατζάρα
Η Επανάσταση από τη Μολδοβλαχία, κηρύχτηκε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, στις 23 Φεβρουαριου/7Μαρτίου 1821, κατά την Κυριακάτικη Λειτουργία στο Ιάσιο. Την επομένη, δηλαδή τη Δευτέρα στις 24 Φεβρουαρίου/8 Μαρτίου ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφόρησε από το Ιάσιο την επαναστατική του προκήρυξη, προς το «Πανελλήνιο», με τίτλο , «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», με την οποία καλούσε τους φίλους της Πατρίδος στα Όπλα, («Εις τα όπλα λοιπόν φίλοι η Πατρίς Μάς Προσκαλεί!»), και την οποία κοινοποίησε στις ευρωπαϊκές Αυλές, υποσχόμενος «Σύνταγμα» και «Εκλογές».
Μετά την πρώτη προς το «Πανελλήνιον» προκήρυξη, ο Υψηλάντης εξέδωσε αυθημερόν και δευτέρα «προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών» , και Τρίτη προς τους «εν Βλαχία και Μολδαυΐα Ελληνας», με τίτλο, «Εν τούτω Νίκα». Οι προκηρύξεις αυτές πολιτικά και συντακτικά αποτελούσαν παιδιά του πατριωτικού Δοκιμίου και της Ελληνικής Νομαρχίας.
Ωστόσο η Πολεμική Προκήρυξη «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», δεν εκανε ούτε μία αναφορά στην λέξη Τούρκος, ή Οθωμανός, και προσπαθούσε να συνδεσει τη ελληνική επανάσταση όχι με την άλωση της Πόλης και τον παλιολόγο αλλά με τους καρμπονάρους της Νάπολης και τους «Συνταγματικούς» της Μαδρίτης.
Το πολιτικό μέλλον της Ελευθέρας Ελλάδος συζητήθηκε για πρώτη φορά από την παρέα των συνωμοτών-επαναστατών που ετοίμαζε από τα Επτάνησα την απελευθέρωση στο πλαίσιο του Ρωσο-τουρκικού πολέμου του 1806.
Τότε κατά την σύνταξη του Ελληνικού Μανιφέστου, της Ελληνικής Νομαρχίας, τεθηκαν τα ζητήματα αν το ελεύθερο κράτος θα ήταν Δημοκρατία, αν θα είχε βασιλιά και ποιον, αν θα είχε Σύνταγμα και ποιο, αν θα ήταν ανεξάρτητο ή αυτόνομη ηγεμονία υπό την κηδεμονία άλλης δύναμης και ποιας.
Η συζήτηση των «Φιλογενών» που περιελάμβαναν και αριστοκράτες όπως ο Καποδίστριας και «Γιακωβίνους» δεν κατέληξε σε συμφωνία, και το άφησαν για αργότερα.
Στην «Ελληνική Νομαρχία» διατυπώθηκε μια αμφίσημη θέση στο ζήτημα της Δημοκρατίας και της Αριστοκρατίας μετά τη Νίκη της επανάστασης. «Η Νομαρχία, αδελφοί μου –έγραφε- ευρίσκεται τόσον εις τη δημοκρατία καθώς και εις την αριστοκρατία, αι οποίαι εις άλλο δεν διαφέρουν, ειμή μόνον. ότι η μεν δημοκρατία κλίνει εις την αναρχία, η δε αριστοκρατία εις την ολιγαρχία.
Επειδή όμως και εις τας δύο αυτάς διοικήσεις σώζεται η ελευθερία, η εκλογή είναι αδιάφορος. Όθεν, κατά το πλήθος του λαού και κατά το κλίμα ποτέ μεν προτιμάται η μίαν, ποτέ δε η άλλη». Αυτός ήταν ένας συμβιβασμός, του οποίου η πολιτική βάση διατυπωνόταν ήδη από τον Θούριο. (στίχ. 27, «γιατί κ' η αναρχία ομοιάζει την σκλαβιά») .
Το «Ελληνικό Μανιφέστο», επεξηγούσε ότι, «εις την αναρχίαν ελεύθεροι είναι μόνον οι ισχυρότεροι, εις την Μοναρχία εις, ουδείς εις την Τυραννίαν και όλοι εις την ΝΟΜΑΡΧΙΑΝ». Επομένως ελευθερία υπάρχει και εις την «Δημοκρατία» και εις την Αριστοκρατία, αρκεί να υπάρχει «Νομαρχία», αφού, «Ελευθερία είναι η υπακοή εις τους νόμους», τους οποίους οι πολίτες «διέταξαν οι ίδιοι, έτσι ώστε, «υπακούοντάς τους ο καθείς υπακούει εις την θέλησίν του και είναι ελεύθερος».
Το ίδιο θέμα το συζητούσαν για εβδομάδες, την άνοιξη του 1820, στην Αγ. Πετρούπολη, όταν ο Καποδίστριας προσέφερε το ελληνικό στέμμα , στον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Στην ομάδα με την οποία συζητούσε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ήσαν, τα αδέλφια του, ο Γεώργιος , (που διέμενε επίσης στην Αγ. Πετρούπολη) και ο Νικόλαος, που είχε ανέβη από την Οδησσό, μαζί με τους Κωνσταντίνο Κατακάζη και Γ. Λασσάνη, ο εξάδελφος του και πολιτικός του σύμμαχος, Ιωάννης Μάνος , ο γιατρός από την Οδησσό, Πέτρος Ηπίτης, που ήταν ήδη «Φιλογενής» από το 1816, και ο οποίος αργότερα συνόδευσε τον Υψηλάντη μαζί με τον Ξάνθο και τον Μάνο στο ταξίδι στη Μόσχα, αναλαμβάνοντας αμέσως μετά, τον ρόλο του «Αποστόλου των Εθνών» της Επανάστασης, και ο οποίος κουράριζε τον Αλ. Υψηλάντη.
Ο Υψηλάντης έφυγε από την Αγία Πετρούπολη ως μέλλων βασιλεύς των Ελλήνων.
Η Ουσία της Παλιγγενεσίας ήταν ο Έλληνας βασιλιάς, που δεν θα άφηνε περιθώρια για Όθωνες , Λεοπόλδους και Γκλίξμπουργκ. Και ο Υψηλάντης ήταν από Βασιλική Γενιά.
Στο Κείμενο της επαναστατικής προκήρυξης που εξέδωσε και με το οποίο καλούσε εκ μετπυς της πατρίδος τους Έλληνες στα Όπλα, θα έπρεπε Αυτός, ως κληρονόμος των Παλαιολόγων και των Κομνηνών, εκφράζοντας την συνέχεια, να ομιλήσει εκ μέρους του Έθνους. Ακριβώς, όπως μίλησε ο Κολοκοτρώνης στον Χάμιλτον. «Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήταν πάντοτε ανυπότακτα». Στην προκήρυξη προς του Έλληνες της Μολδοβλαχίας αυτή η λογική της «Συνέχειας» εκφράστηκε πλήρως.’
Ο Υψηλάντης μίλησε σαν τον Μέγα Κωνσταντίνο. «Εν τούτω Νίκα». Ιδού η φίλη ημών πατρίς Ελλάς ανυψώνει μετά Θριάμβου τας προπατορικάς της σημαίας! Ο Μωρέας, η Ηπειρος, η Θεσσαλία, η Σερβία, ή Βουλγαρία, τα νησιά του αρχιπελάγους, εν ενί λόγω η Ελλάς άπασα έπιασε τα όπλα, δια να αποτινάξη τον βαρύν ζυγόν των βαρβάρων, και ενατενίζουσα εις το μόνον νικητήριο όπλον των ορθοδόξων, τον τίμιον λέγω και ζωοποιόν Σταυρόν, κράζει μεγαλοφώνως υπό την προστασίαν μεγάλης και κραταιάς Δυνάμεως: Εν τούτω τω σημείω νικώμεν! Ζήτω η ελευθερία!»
Τα κείμενα αυτά ήταν έτοιμα από καιρό. Δεν γράφτηκαν στο πόδι.
Αντίθετα «στο πόδι» συμπληρώθηκε η προκήρυξη, «Μάχου υπέρ Πίστεως και πατρίδος», η οποία απέκτησε μεγάλη Ιακωβίνικη Επιρροή.
Για χρόνια μελετώ και προσπαθώ να εντοπίσω τα πρόσωπα που επέφεραν τις καταστροφικές αλλαγές.
Η ευθύνη βεβαίως είναι του Αλέξανδρου Υψηλάντη που την υπέγραψε και των αδελφών του.
Η προκήρυξη ξεκίναγε "στραβά", με τον παραλληλισμό με τις ευρωπαϊκές επαναστάσεις. « Πρὸ πολλοῦ οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης, πολεμοῦντες ὑπὲρ τῶν ἰδίων Δικαιωμάτων καὶ ἐλευθερίας αὐτῶν, μᾶς ἐπροσκάλουν εἰς μίμησιν, αὐτοί, καίτοι ὁπωσοῦν ἐλεύθεροι, ἐπροσπάθησαν ὅλαις δυνάμεσι νὰ αὐξήσωσι τὴν ἐλευθερίαν, καὶ δι’ αὐτῆς πᾶσαν αὐτῶν τὴν Εὐδαιμονίαν». Ενώ στην προκήρυξη για τους Ελληνες ανεφερε απλά, «μετά τόσων αιώνων οδύνας απλώνει πάλιν ο Φοίνιξ της Ελλάδος μεγαλοπρεπώς τας πτέρυγας του, και προσκαλεί υπό την σκιάν αυτού τα γνήσια και ευπειθή τέκνα της!».
Στην προκήρυξη "Μάχου υπέρ Πίστεως και πατρίδος", δεν υπάρχει ο Φοίνιξ της Ελλάδος αλλά η Γαλλική Επανάσταση.
Η Ελληνική Επανάσταση ηταν εθνικοαπελευθερωτική δεν ήταν ταξική δια την «Ευδαιμονίαν».
Και λίγες γραμμές πιο κάτω, αναφέρεται στους «διεθνιστές γάλλους και γερμανούς του Ναπολέοντα» τους οποίους είχαν σκεφτεί να προσλάβουν, αλλά αυτό δεν ειχε καμιά θέση στην διακοίνωση προς τον Τσάρο.
«Πολλοὶ ἐκ τούτων φιλελεύθεροι θέλουσιν ἔλθη, διὰ νὰ συναγωνισθῶσι μὲ ημᾶς».
Πιο κάτω ανέφερε το αυτονόητο. « Εἶναι καιρὸς νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ἀφόρητον τοῦτον Ζυγόν, νὰ ἐλευθερώσωμεν τὴν Πατρίδα, νὰ κρημνίσωμεν ἀπὸ τὰ νέφη τὴν ἡμισέληνον νὰ ὑψώσωμεν τὸ σημεῖον, δι’ οὗ πάντοτε νικῶμεν! λέγω τὸν Σταυρόν, καὶ οὕτω νὰ ἐκδικήσωμεν τὴν Πατρίδα, καὶ τὴν Ὀρθόδοξον ἡμῶν Πίστιν ἀπὸ τὴν ὰσεβῆ τῶν ἀσεβῶν Καταφρόνησιν. Μεταξὺ ἡμῶν εὐγενέστερος εἶναι, ὅστις ἀνδρειοτέρως ὑπερασπισθῆ τὰ δίκαια τῆς Πατρίδος, καὶ ὠφελιμοτέρως τὴν δουλεύση». Αυτό ηταν το ετοιμο και κείμενο.
Και ξαφνικά παρενεβλήθη εντελώς άσχετα το εδάφιον περί εκλογών και Συντάγματος, που κατεσρεψε τον Υψηλάντη και την Επανάσταση.
«Τὸ ἔθνος συναθροιζόμενον θέλει ἐκλέξη τοὺς Δημογέροντάς του, καὶ εἰς τὴν ὕψιστον ταύτην Βουλὴν θέλουσιν ὑπείκει ὅλαι μας αἱ πράξεις.»
Η προκήρυξη συνέχιζε ομαλά λέγοντας:
«Ἂς κινηθῶμεν λοιπὸν μὲ ἕν κοινὸν φρόνιμα, οἱ πλούσιοι ἂς καταβάλωσιν μέρος τῆς ἰδίας περιουσίας, οἱ ἱεροὶ ποιμένες ἂς ἐμψυχώσωσι τὸν λαὸν μὲ τὸ ἴδιόν των παράδειγμα, καὶ οἱ πεπαιδευμένοι ἂς συμβουλεύσωσιν τα ωφέλιμα».
Αν την ξαναδιαβάσουμε χωρίς την παράγραφο των εκλογών και της αγγλικής «Συνταγματικής Δημοκρατίας», αμέσως καταλαβαίνουμε ότι αυτό το εδάφιο είναι «μπάλωμα».
Αλλά, ήταν εκτός τόπου και χρόνου.
Στις 24 φεβρουαρίου/8 Μαρτίου 1821, η Ελλάδα δεν χρειαζόταν προκήρυξη εκλογών για την εθνοσυνέλευση της «Δημοκρατίας του Μάιντς», αλλά ένα Εθνάρχη, που θα ομιλούσε εκ μέρους του Έθνους.
Λίγο πιο κάτω η προκήρυξη έλεγε: «Ποῖοι μισθωτοὶ καὶ χαῦνοι δοῦλοι τολμοῦν να αντιπαραταχθώσιν ἀπέναντι λαοῦ, πολεμοῦντος ὑπὲρ τῆς ἰδίας ἀνεξαρτησίας; Μάρτυρες οἱ Ἡρωικοὶ ἀγῶνες τῶν προπατόρων μας».
Σε αυτό προστέθηκε « Μάρτυς ἡ Ἰσπανία, ἥτις πρώτη καὶ μόνη κατετρόπωσε τὰς ἀηττήτους φάλαγκας ἑνὸς τυράννου».
Η Ισπανία δεν αναφερόταν για τον πόεμο της Ιβηρικής αλλά για την εξέγερση του «Φιλελευθερου» τέκνου των Ρότσιλντ, στρατηγού Ραφαέλ ντελ Ριέγκο, που πήρε «Φιλελεύθερο Σύνταγμα» από τον Φερδινάνδο, και δανεικά από το Λονδίνο.
Το κλείσιμο της προκήρυξης με του «Τυραννοκτόνους» μπλα-μπλά, κλπ, ηταν επίσης εμβόλιμη, (τσόντα), διότι οι Ελληνες δεν εξηγέρθησαν εναντίον του πολιτεύματος αλλά εναντίον του κατακτητή.
Εάν δηλαδή ο Τούρκος είχε συνταγματική μοναρχία και πολίτευμα «μέγκλα»,
( made in England), ο Έλληνες θα έπρεπε να είναι ευτυχείς;
Συμπερασματικά διαπιστώνω ότι εις τον κύκλο περί τον Αρχηγό, έδρασε κάποιος «άγγλος πράκτορας», που πήρε μαζί του τα φοιτηταριά Ιακωβινάκια, και παρέσυραν, τον Αλέξανδρο, που δέχτηκε να βάλει την υπογραφή του κάτω από μια καρμπονάρικη προκήρυξη που στον έστειλε στην αυστριακή φυλακή και καταδίκασε την ελληνική Επανάσταση. Και επιμένω ότι τα σημεία που εντοπίζω προστέθηκαν την τελευταία στιγμή γιατί είναι άσχετα με όλα τα μέχρι τότε δημοσιευμένα κείμενα.
Ο Υψηλάντης επαναστάτησε με την προκήρυξη αυτή όχι κατά του Σουλτάνου αλλά κατά του Τσάρου.
ΥΓ. Ο «Τάταρος», (Ταχυδρόμος)) που μετέφερε προς τον Καποδίστρια και τον Τσάρο που ήσαν στο Τροπάου, την προκήρυξη και την παραίτηση του Υψηλάντη από το ρωσικό στρατό, πέρασε από την Βιέννη στις 10 Μαρτίου. Έκανε δηλαδή δυο μέρες από το Ιάσιο. Η προκήρυξη έφτασε στον Ρώσο πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη Γκριγκόρι Στρογγανόφ , σε 5 ημέρες. Την 1η/13η Μαρτίου 1821.
Ιακωβίνικη Προκήρυξη από το Ιάσιο του Υψηλάντη, για «εκλογές» και
«Σύνταγμα», σε «Κομμουνιστική» και Διεθνιστική, κατά των Τυράννων του λαού, κατά του Τσάρου και υπέρ των "συνταγματικών Τραπεζιτών" . Οι ρουφιάνοι «Γιακωβίνοι» κατέστρεψαν και τον Υψηλάντη και την Ελληνική επανάσταση!
του Σπύρου Χατζάρα
Η Επανάσταση από τη Μολδοβλαχία, κηρύχτηκε από τον Αλέξανδρο Υψηλάντη, στις 23 Φεβρουαριου/7Μαρτίου 1821, κατά την Κυριακάτικη Λειτουργία στο Ιάσιο. Την επομένη, δηλαδή τη Δευτέρα στις 24 Φεβρουαρίου/8 Μαρτίου ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κυκλοφόρησε από το Ιάσιο την επαναστατική του προκήρυξη, προς το «Πανελλήνιο», με τίτλο , «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», με την οποία καλούσε τους φίλους της Πατρίδος στα Όπλα, («Εις τα όπλα λοιπόν φίλοι η Πατρίς Μάς Προσκαλεί!»), και την οποία κοινοποίησε στις ευρωπαϊκές Αυλές, υποσχόμενος «Σύνταγμα» και «Εκλογές».
Μετά την πρώτη προς το «Πανελλήνιον» προκήρυξη, ο Υψηλάντης εξέδωσε αυθημερόν και δευτέρα «προς τους Αδελφούς της Εταιρίας των Φιλικών» , και Τρίτη προς τους «εν Βλαχία και Μολδαυΐα Ελληνας», με τίτλο, «Εν τούτω Νίκα». Οι προκηρύξεις αυτές πολιτικά και συντακτικά αποτελούσαν παιδιά του πατριωτικού Δοκιμίου και της Ελληνικής Νομαρχίας.
Ωστόσο η Πολεμική Προκήρυξη «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», δεν εκανε ούτε μία αναφορά στην λέξη Τούρκος, ή Οθωμανός, και προσπαθούσε να συνδεσει τη ελληνική επανάσταση όχι με την άλωση της Πόλης και τον παλιολόγο αλλά με τους καρμπονάρους της Νάπολης και τους «Συνταγματικούς» της Μαδρίτης.
Το πολιτικό μέλλον της Ελευθέρας Ελλάδος συζητήθηκε για πρώτη φορά από την παρέα των συνωμοτών-επαναστατών που ετοίμαζε από τα Επτάνησα την απελευθέρωση στο πλαίσιο του Ρωσο-τουρκικού πολέμου του 1806.
Τότε κατά την σύνταξη του Ελληνικού Μανιφέστου, της Ελληνικής Νομαρχίας, τεθηκαν τα ζητήματα αν το ελεύθερο κράτος θα ήταν Δημοκρατία, αν θα είχε βασιλιά και ποιον, αν θα είχε Σύνταγμα και ποιο, αν θα ήταν ανεξάρτητο ή αυτόνομη ηγεμονία υπό την κηδεμονία άλλης δύναμης και ποιας.
Η συζήτηση των «Φιλογενών» που περιελάμβαναν και αριστοκράτες όπως ο Καποδίστριας και «Γιακωβίνους» δεν κατέληξε σε συμφωνία, και το άφησαν για αργότερα.
Στην «Ελληνική Νομαρχία» διατυπώθηκε μια αμφίσημη θέση στο ζήτημα της Δημοκρατίας και της Αριστοκρατίας μετά τη Νίκη της επανάστασης. «Η Νομαρχία, αδελφοί μου –έγραφε- ευρίσκεται τόσον εις τη δημοκρατία καθώς και εις την αριστοκρατία, αι οποίαι εις άλλο δεν διαφέρουν, ειμή μόνον. ότι η μεν δημοκρατία κλίνει εις την αναρχία, η δε αριστοκρατία εις την ολιγαρχία.
Επειδή όμως και εις τας δύο αυτάς διοικήσεις σώζεται η ελευθερία, η εκλογή είναι αδιάφορος. Όθεν, κατά το πλήθος του λαού και κατά το κλίμα ποτέ μεν προτιμάται η μίαν, ποτέ δε η άλλη». Αυτός ήταν ένας συμβιβασμός, του οποίου η πολιτική βάση διατυπωνόταν ήδη από τον Θούριο. (στίχ. 27, «γιατί κ' η αναρχία ομοιάζει την σκλαβιά») .
Το «Ελληνικό Μανιφέστο», επεξηγούσε ότι, «εις την αναρχίαν ελεύθεροι είναι μόνον οι ισχυρότεροι, εις την Μοναρχία εις, ουδείς εις την Τυραννίαν και όλοι εις την ΝΟΜΑΡΧΙΑΝ». Επομένως ελευθερία υπάρχει και εις την «Δημοκρατία» και εις την Αριστοκρατία, αρκεί να υπάρχει «Νομαρχία», αφού, «Ελευθερία είναι η υπακοή εις τους νόμους», τους οποίους οι πολίτες «διέταξαν οι ίδιοι, έτσι ώστε, «υπακούοντάς τους ο καθείς υπακούει εις την θέλησίν του και είναι ελεύθερος».
Το ίδιο θέμα το συζητούσαν για εβδομάδες, την άνοιξη του 1820, στην Αγ. Πετρούπολη, όταν ο Καποδίστριας προσέφερε το ελληνικό στέμμα , στον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Στην ομάδα με την οποία συζητούσε ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ήσαν, τα αδέλφια του, ο Γεώργιος , (που διέμενε επίσης στην Αγ. Πετρούπολη) και ο Νικόλαος, που είχε ανέβη από την Οδησσό, μαζί με τους Κωνσταντίνο Κατακάζη και Γ. Λασσάνη, ο εξάδελφος του και πολιτικός του σύμμαχος, Ιωάννης Μάνος , ο γιατρός από την Οδησσό, Πέτρος Ηπίτης, που ήταν ήδη «Φιλογενής» από το 1816, και ο οποίος αργότερα συνόδευσε τον Υψηλάντη μαζί με τον Ξάνθο και τον Μάνο στο ταξίδι στη Μόσχα, αναλαμβάνοντας αμέσως μετά, τον ρόλο του «Αποστόλου των Εθνών» της Επανάστασης, και ο οποίος κουράριζε τον Αλ. Υψηλάντη.
Ο Υψηλάντης έφυγε από την Αγία Πετρούπολη ως μέλλων βασιλεύς των Ελλήνων.
Η Ουσία της Παλιγγενεσίας ήταν ο Έλληνας βασιλιάς, που δεν θα άφηνε περιθώρια για Όθωνες , Λεοπόλδους και Γκλίξμπουργκ. Και ο Υψηλάντης ήταν από Βασιλική Γενιά.
Στο Κείμενο της επαναστατικής προκήρυξης που εξέδωσε και με το οποίο καλούσε εκ μετπυς της πατρίδος τους Έλληνες στα Όπλα, θα έπρεπε Αυτός, ως κληρονόμος των Παλαιολόγων και των Κομνηνών, εκφράζοντας την συνέχεια, να ομιλήσει εκ μέρους του Έθνους. Ακριβώς, όπως μίλησε ο Κολοκοτρώνης στον Χάμιλτον. «Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμμία συνθήκη δεν έκαμε. Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δύο φρούρια ήταν πάντοτε ανυπότακτα». Στην προκήρυξη προς του Έλληνες της Μολδοβλαχίας αυτή η λογική της «Συνέχειας» εκφράστηκε πλήρως.’
Ο Υψηλάντης μίλησε σαν τον Μέγα Κωνσταντίνο. «Εν τούτω Νίκα». Ιδού η φίλη ημών πατρίς Ελλάς ανυψώνει μετά Θριάμβου τας προπατορικάς της σημαίας! Ο Μωρέας, η Ηπειρος, η Θεσσαλία, η Σερβία, ή Βουλγαρία, τα νησιά του αρχιπελάγους, εν ενί λόγω η Ελλάς άπασα έπιασε τα όπλα, δια να αποτινάξη τον βαρύν ζυγόν των βαρβάρων, και ενατενίζουσα εις το μόνον νικητήριο όπλον των ορθοδόξων, τον τίμιον λέγω και ζωοποιόν Σταυρόν, κράζει μεγαλοφώνως υπό την προστασίαν μεγάλης και κραταιάς Δυνάμεως: Εν τούτω τω σημείω νικώμεν! Ζήτω η ελευθερία!»
Τα κείμενα αυτά ήταν έτοιμα από καιρό. Δεν γράφτηκαν στο πόδι.
Αντίθετα «στο πόδι» συμπληρώθηκε η προκήρυξη, «Μάχου υπέρ Πίστεως και πατρίδος», η οποία απέκτησε μεγάλη Ιακωβίνικη Επιρροή.
Για χρόνια μελετώ και προσπαθώ να εντοπίσω τα πρόσωπα που επέφεραν τις καταστροφικές αλλαγές.
Η ευθύνη βεβαίως είναι του Αλέξανδρου Υψηλάντη που την υπέγραψε και των αδελφών του.
Η προκήρυξη ξεκίναγε "στραβά", με τον παραλληλισμό με τις ευρωπαϊκές επαναστάσεις. « Πρὸ πολλοῦ οἱ λαοὶ τῆς Εὐρώπης, πολεμοῦντες ὑπὲρ τῶν ἰδίων Δικαιωμάτων καὶ ἐλευθερίας αὐτῶν, μᾶς ἐπροσκάλουν εἰς μίμησιν, αὐτοί, καίτοι ὁπωσοῦν ἐλεύθεροι, ἐπροσπάθησαν ὅλαις δυνάμεσι νὰ αὐξήσωσι τὴν ἐλευθερίαν, καὶ δι’ αὐτῆς πᾶσαν αὐτῶν τὴν Εὐδαιμονίαν». Ενώ στην προκήρυξη για τους Ελληνες ανεφερε απλά, «μετά τόσων αιώνων οδύνας απλώνει πάλιν ο Φοίνιξ της Ελλάδος μεγαλοπρεπώς τας πτέρυγας του, και προσκαλεί υπό την σκιάν αυτού τα γνήσια και ευπειθή τέκνα της!».
Στην προκήρυξη "Μάχου υπέρ Πίστεως και πατρίδος", δεν υπάρχει ο Φοίνιξ της Ελλάδος αλλά η Γαλλική Επανάσταση.
Η Ελληνική Επανάσταση ηταν εθνικοαπελευθερωτική δεν ήταν ταξική δια την «Ευδαιμονίαν».
Και λίγες γραμμές πιο κάτω, αναφέρεται στους «διεθνιστές γάλλους και γερμανούς του Ναπολέοντα» τους οποίους είχαν σκεφτεί να προσλάβουν, αλλά αυτό δεν ειχε καμιά θέση στην διακοίνωση προς τον Τσάρο.
«Πολλοὶ ἐκ τούτων φιλελεύθεροι θέλουσιν ἔλθη, διὰ νὰ συναγωνισθῶσι μὲ ημᾶς».
Πιο κάτω ανέφερε το αυτονόητο. « Εἶναι καιρὸς νὰ ἀποτινάξωμεν τὸν ἀφόρητον τοῦτον Ζυγόν, νὰ ἐλευθερώσωμεν τὴν Πατρίδα, νὰ κρημνίσωμεν ἀπὸ τὰ νέφη τὴν ἡμισέληνον νὰ ὑψώσωμεν τὸ σημεῖον, δι’ οὗ πάντοτε νικῶμεν! λέγω τὸν Σταυρόν, καὶ οὕτω νὰ ἐκδικήσωμεν τὴν Πατρίδα, καὶ τὴν Ὀρθόδοξον ἡμῶν Πίστιν ἀπὸ τὴν ὰσεβῆ τῶν ἀσεβῶν Καταφρόνησιν. Μεταξὺ ἡμῶν εὐγενέστερος εἶναι, ὅστις ἀνδρειοτέρως ὑπερασπισθῆ τὰ δίκαια τῆς Πατρίδος, καὶ ὠφελιμοτέρως τὴν δουλεύση». Αυτό ηταν το ετοιμο και κείμενο.
Και ξαφνικά παρενεβλήθη εντελώς άσχετα το εδάφιον περί εκλογών και Συντάγματος, που κατεσρεψε τον Υψηλάντη και την Επανάσταση.
«Τὸ ἔθνος συναθροιζόμενον θέλει ἐκλέξη τοὺς Δημογέροντάς του, καὶ εἰς τὴν ὕψιστον ταύτην Βουλὴν θέλουσιν ὑπείκει ὅλαι μας αἱ πράξεις.»
Η προκήρυξη συνέχιζε ομαλά λέγοντας:
«Ἂς κινηθῶμεν λοιπὸν μὲ ἕν κοινὸν φρόνιμα, οἱ πλούσιοι ἂς καταβάλωσιν μέρος τῆς ἰδίας περιουσίας, οἱ ἱεροὶ ποιμένες ἂς ἐμψυχώσωσι τὸν λαὸν μὲ τὸ ἴδιόν των παράδειγμα, καὶ οἱ πεπαιδευμένοι ἂς συμβουλεύσωσιν τα ωφέλιμα».
Αν την ξαναδιαβάσουμε χωρίς την παράγραφο των εκλογών και της αγγλικής «Συνταγματικής Δημοκρατίας», αμέσως καταλαβαίνουμε ότι αυτό το εδάφιο είναι «μπάλωμα».
Αλλά, ήταν εκτός τόπου και χρόνου.
Στις 24 φεβρουαρίου/8 Μαρτίου 1821, η Ελλάδα δεν χρειαζόταν προκήρυξη εκλογών για την εθνοσυνέλευση της «Δημοκρατίας του Μάιντς», αλλά ένα Εθνάρχη, που θα ομιλούσε εκ μέρους του Έθνους.
Λίγο πιο κάτω η προκήρυξη έλεγε: «Ποῖοι μισθωτοὶ καὶ χαῦνοι δοῦλοι τολμοῦν να αντιπαραταχθώσιν ἀπέναντι λαοῦ, πολεμοῦντος ὑπὲρ τῆς ἰδίας ἀνεξαρτησίας; Μάρτυρες οἱ Ἡρωικοὶ ἀγῶνες τῶν προπατόρων μας».
Σε αυτό προστέθηκε « Μάρτυς ἡ Ἰσπανία, ἥτις πρώτη καὶ μόνη κατετρόπωσε τὰς ἀηττήτους φάλαγκας ἑνὸς τυράννου».
Η Ισπανία δεν αναφερόταν για τον πόεμο της Ιβηρικής αλλά για την εξέγερση του «Φιλελευθερου» τέκνου των Ρότσιλντ, στρατηγού Ραφαέλ ντελ Ριέγκο, που πήρε «Φιλελεύθερο Σύνταγμα» από τον Φερδινάνδο, και δανεικά από το Λονδίνο.
Το κλείσιμο της προκήρυξης με του «Τυραννοκτόνους» μπλα-μπλά, κλπ, ηταν επίσης εμβόλιμη, (τσόντα), διότι οι Ελληνες δεν εξηγέρθησαν εναντίον του πολιτεύματος αλλά εναντίον του κατακτητή.
Εάν δηλαδή ο Τούρκος είχε συνταγματική μοναρχία και πολίτευμα «μέγκλα»,
( made in England), ο Έλληνες θα έπρεπε να είναι ευτυχείς;
Συμπερασματικά διαπιστώνω ότι εις τον κύκλο περί τον Αρχηγό, έδρασε κάποιος «άγγλος πράκτορας», που πήρε μαζί του τα φοιτηταριά Ιακωβινάκια, και παρέσυραν, τον Αλέξανδρο, που δέχτηκε να βάλει την υπογραφή του κάτω από μια καρμπονάρικη προκήρυξη που στον έστειλε στην αυστριακή φυλακή και καταδίκασε την ελληνική Επανάσταση. Και επιμένω ότι τα σημεία που εντοπίζω προστέθηκαν την τελευταία στιγμή γιατί είναι άσχετα με όλα τα μέχρι τότε δημοσιευμένα κείμενα.
Ο Υψηλάντης επαναστάτησε με την προκήρυξη αυτή όχι κατά του Σουλτάνου αλλά κατά του Τσάρου.
ΥΓ. Ο «Τάταρος», (Ταχυδρόμος)) που μετέφερε προς τον Καποδίστρια και τον Τσάρο που ήσαν στο Τροπάου, την προκήρυξη και την παραίτηση του Υψηλάντη από το ρωσικό στρατό, πέρασε από την Βιέννη στις 10 Μαρτίου. Έκανε δηλαδή δυο μέρες από το Ιάσιο. Η προκήρυξη έφτασε στον Ρώσο πρέσβη στην Κωνσταντινούπολη Γκριγκόρι Στρογγανόφ , σε 5 ημέρες. Την 1η/13η Μαρτίου 1821.
Τρίτη 13 Φεβρουαρίου 2018
Ο εθνικά ανάξιος Τσιπρά είναι ένοχος για τα αδίκημα της «εξαπάτησης του λαού» και πρέπει να τιμωρηθεί. Στην αρχαία Αθήνα θα τον είχαν εκτελέσει !
Η υπέροχη έννοια του πολιτικού αδικήματος της «εξαπάτησης του λαού» , λειτουργούσε στην Αθηναϊκή Δημοκρατία του Περικλή και είναι πολιτικά, ηθικά και νομικά, αξεπέραστη.
Μ’ αυτό το αδίκημα , καταδικάστηκε σε θάνατο, από την Εκκλησία του Δήμου,
ο στρατηγός Μιλτιάδης, επειδή έπεισε τους Αθηναίους το 489 πΧ να του χορηγήσουν 70 πλοία, προκειμένου να καταλάβει την Νάξο και την Πάρο.
Και την μεν Νάξο την κατέλαβε αλλά απέτυχε να καταλάβει την Πάρο ύστερα από 26 μέρες πολιορκίας.
Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα κατηγορήθηκε από τον Ξάνθιππο, για εξαπάτηση του λαού και ότι έκανε την εκστρατεία για προσωπικούς λόγους και για ίδιο όφελος. εναντίον της Πάρου.
Ο Μιλτιάδης που είχε τραυματιστεί από βέλος στο μηρό κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, μεταφέρθηκε με φορείο στη δίκη του γιατί το πόδι του είχε μολυνθεί και είχε πρηστεί και δεν μπορούσε να μετακινηθεί. Τον υπερασπίστηκε ο αδερφός του ο Στησαγόρας.
Ο Μιλιτιάδης, ο νικητής του Μαραθώνα, καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο, αλλά μετά η ποινή μετατράπηκε σε πρόστιμο 50 ταλάντων, που ο Μιλτιάδης δεν μπόρεσε να πληρώσει, και για αυτό , κλείστηκε στη φυλακή, όπου πέθανε λίγο αργότερα από γάγγραινα.
Το πρόστιμο πληρώθηκε από τον γιο του τον Κίμωνα.
Ο Μιλιτιάδης καταδικάστηκε λοιπόν σε θάνατο επειδή δεν τήρησε τις υποσχέσεις που έδωσε στους Αθηναίους.
Εάν ίσχυε σήμερα ο νόμος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, θα είχε εκτελεστεί ο Αβάπτιστος, και θα όδευε ήδη για το Κώνειο ο Τσιπρά.
Προτείνω λοιπόν , άμεσο «υπερκομματικό δημοψήφισμα», για την άμεση θέσπιση του νόμου για την ποινικοποίηση αναδρομικά της «εξαπάτησης του λαού», και επαναφορά της θανατικής καταδίκης.
Για να εκτελεστούν αναδρομικά, οι πολιτικοί απατεώνες που εξαπάτησαν τον λαό, όπως ο Αβάπτιστος και ο Οβριόπουλος. Όπως εκτελέστηκαν οι έξι. Μόνον έτσι θα σωθεί η Ελλάδα του μέλλοντος.
Σπυρίδων Χατζάρας
ΥΓ1. Το δημοψήφισμα μπορεί να γίνει μαζί με το ερώτημα για το τι πιστεύουμε για την Μακεδονία της τρίτης Διεθνούς και για την 5η Ολομέλεια της ΚΚΕ λτδ , στους Ψαράδες των Πρεσπών.
Ο νόμος προβλέπει ότι τιμωρούνται:
Όσοι κατέχοντες δημόσια θέση έγιναν συνειδητά όργανα του εχθρού ή διευκόλυναν το έργο του. Όσοι έγιναν συνειδητά όργανα του εχθρού προς διάδοση της προπαγάνδας αυτού.Όσοι προέβησαν σε πράξεις βίας κατά Ελλήνων ένεκα δράσης αυτών κατά του εχθρού.Όσοι διετέλεσαν αρχηγοί ή οδηγοί κινήσεων κατά της ακεραιότητας της χώρας.Όσοι δια της οικονομικής τους συνεργασίας με τον εχθρό προκάλεσαν ζημιές στον ελληνικό λαό, , ή αποκόμισαν οικονομικά οφέλη από τον εχθρό. Οσοι συνεργάσθηκαν με τον εχθρό κατά τρόπο ανάξιο Έλληνος πολίτη και έθιξαν την εθνική αξιοπρέπεια.
Μ’ αυτό το αδίκημα , καταδικάστηκε σε θάνατο, από την Εκκλησία του Δήμου,
ο στρατηγός Μιλτιάδης, επειδή έπεισε τους Αθηναίους το 489 πΧ να του χορηγήσουν 70 πλοία, προκειμένου να καταλάβει την Νάξο και την Πάρο.
Και την μεν Νάξο την κατέλαβε αλλά απέτυχε να καταλάβει την Πάρο ύστερα από 26 μέρες πολιορκίας.
Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα κατηγορήθηκε από τον Ξάνθιππο, για εξαπάτηση του λαού και ότι έκανε την εκστρατεία για προσωπικούς λόγους και για ίδιο όφελος. εναντίον της Πάρου.
Ο Μιλτιάδης που είχε τραυματιστεί από βέλος στο μηρό κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, μεταφέρθηκε με φορείο στη δίκη του γιατί το πόδι του είχε μολυνθεί και είχε πρηστεί και δεν μπορούσε να μετακινηθεί. Τον υπερασπίστηκε ο αδερφός του ο Στησαγόρας.
Ο Μιλιτιάδης, ο νικητής του Μαραθώνα, καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο, αλλά μετά η ποινή μετατράπηκε σε πρόστιμο 50 ταλάντων, που ο Μιλτιάδης δεν μπόρεσε να πληρώσει, και για αυτό , κλείστηκε στη φυλακή, όπου πέθανε λίγο αργότερα από γάγγραινα.
Το πρόστιμο πληρώθηκε από τον γιο του τον Κίμωνα.
Ο Μιλιτιάδης καταδικάστηκε λοιπόν σε θάνατο επειδή δεν τήρησε τις υποσχέσεις που έδωσε στους Αθηναίους.
Εάν ίσχυε σήμερα ο νόμος της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, θα είχε εκτελεστεί ο Αβάπτιστος, και θα όδευε ήδη για το Κώνειο ο Τσιπρά.
Προτείνω λοιπόν , άμεσο «υπερκομματικό δημοψήφισμα», για την άμεση θέσπιση του νόμου για την ποινικοποίηση αναδρομικά της «εξαπάτησης του λαού», και επαναφορά της θανατικής καταδίκης.
Για να εκτελεστούν αναδρομικά, οι πολιτικοί απατεώνες που εξαπάτησαν τον λαό, όπως ο Αβάπτιστος και ο Οβριόπουλος. Όπως εκτελέστηκαν οι έξι. Μόνον έτσι θα σωθεί η Ελλάδα του μέλλοντος.
Σπυρίδων Χατζάρας
ΥΓ1. Το δημοψήφισμα μπορεί να γίνει μαζί με το ερώτημα για το τι πιστεύουμε για την Μακεδονία της τρίτης Διεθνούς και για την 5η Ολομέλεια της ΚΚΕ λτδ , στους Ψαράδες των Πρεσπών.
ΥΓ2. Ο σ. Τσιπρά, ο σ. Κοτζιάς και ο Τζώνυ Γουώκερ, αλλά και όσοι νέο-Εφιάλτες ψηφίσουν στην Βουλή τον προδοτικό «συμβιβασμό» για την εκχώρηση της «μακεδονικής ταυτότητας» στους εγγονούς των Κομιτατζήδων και της ΝΟΦ,
θα πρέπει να ξέρουν ότι λίαν προσεχώς θα δικαστούν για εθνική αναξιότητα.
Ο όρος «εθνική αναξιότητα», αφορά στη συμπεριφορά πολίτη μιας χώρας που στρέφεται ενάντια της πατρίδας του, ενάντια της εθνικής αξιοπρέπειας ή την θίγει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Η εθνική αναξιότητα αποτελεί στην Ελλάδα «ιδιότυπο αδίκημα», που προσδιορίστηκε με τη Έκτη και τη Δωδέκατη Συντακτική Πράξη του 1945 και με τον Α.Ν. 5333/1945 και τους νόμους 217, 271, 295 και 332 του 1945 με τους οποίους και προσδιορίζονταν επακριβώς η υπόσταση των εγκλημάτων της εθνικής αναξιότητας.
Παρασκευή 2 Φεβρουαρίου 2018
Δώστε την Κόκκινη Νέο-πατριωτική Χούντα στο Λαό. Φόλα στους Σκύλους του ΣΥ-ΡΙ-ΖΑ!
Του Σπύρου Χατζάρα
Κάθε τόπος, όπως ξέρετε έχει την πληγή του. Η Αγγλία την ομίχλη, η Βλαχία τις ακρίδες, η Ελβετία τους περιηγητές και η πτωχή και δύσμοιρη Ελλαδίτσα τον Νέο- Πατριωτισμό.
Ο νέο-Εφιάλτης Δραγασάκης, το Κομμούνι, ο Αντιπρόεδρος της Κόκκινης Κυβέρνησης, πριν έρθει ο «μεσολαβητής» δήλωσε: «Το όραμά μας, δεν είναι μία κλειστή Ελλάδα, μία φοβική Ελλάδα, αλλά είναι ένας νέος πατριωτισμός, ανοιχτών οριζόντων». Ανοιχτοί Ορίζοντες εννοούσε την ιουδαϊκή Ανοιχτή Κοινωνία, του ιδρύματος Σόρος. Ο ίδιος είχε δηλώσει πέρσι ότι « μας χρειάζεται νέος επενδυτικός πατριωτισμός», για «δίκαιη ανάπτυξη, για τους πολλούς και όχι για τους λίγους», επειδή η Ολιγαρχική Ανοιχτή Κοινωνία φροντίζει τους …πολλούς.
Ο πρωθυπουργός της Ψευτομακεδονίας, ο Αγκίμ Ζάεβ, συναντήθηκε στο Νταβός με το αφεντικό του, τον 87χρονο «φιλάνθρωπο», επενδυτή και χρηματοδότη Τζορτζ Σόρος, που τον έκανε πρωθυπουργό και δήλωσε πως, η Δημοκρατίας της Ψευτομακεδονίας μοιράζεται και προωθεί τις αξίες της δημοκρατίας, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Κράτος Δικαίου και την Ανοικτή Κοινωνία, καθώς και τις αξίες για τις οποίες υποστηρίζει.
«Η ιδέα της Ανοικτής Κοινωνίας είναι ο ένας από τους πυλώνες επί τον οποίων οικοδομείται το νέο πρόσωπο της Δημοκρατίας της Ψευτομακεδονίας, μαζί με τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις για ένταξη στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ είπε, ο υπάλληλος στο αφεντικό του.
Τα ίδια είπε και άλλος υπάλληλος. Ο νέο –εφιάλτης Δραγασάκης. Η κουκούλα του Νέου Πατριωτισμού σχεδιάστηκε από εβραίους μόδιστρους και πουλιόταν ήδη στα περίπτερα, όταν στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 «βομβαρδίστηκαν» οι δίδυμοι πύργοι στη Νέα Υόρκη. Η έννοια του Νεου πατριωτισμού είναι απλή.
Η αγάπη για μια χώρα που είναι χτισμένη γύρο από τις ιδέες, της γκέι-παρέιντ, και όχι στην γραμμή αίματος.
Ο νεος Πατριωτισμός δημιουργεί ένα διαφορετικό είδος πολίτη. Νέο-Πατριώτης και «πραγματικός Έλληνας» , είναι όποιος υπηρετεί τα ιδανικά, και τους μεγαλειώδεις στόχους της Αμερικανό-εβραϊκής ελίτ.
Ο Αχασβήρος νέο-Εφιάλτης , ο αρχιψεύτης Τσιπρά όταν μίλησε με θράσος χιλίων πιθήκων για «πατριωτική ευθύνη» , αναφερόταν στο πατριωτικό του καθήκον απέναντι στους μεγαλειώδεις στόχους της Παγκόσμιας Αμερικανό-εβραϊκής ελίτ. Είναι αλλογενής και αβάπτιστος. Είναι ανθέλληνας, είναι όπου γης και πατρίς. περιπλανώμενος Ιουδαίος, αλλά «δεσμεύτηκε» ότι θα επιδιώξει «με πατριωτική ευθύνη μια αμοιβαία αποδεκτή λύση». Θράσος γεννά τους Τυράννους.
Ο άπατρις νέο-Εφιάλτης και οι ρουφιάνοι γύρω του έχουν «βαφτίσει» το ζήτημα της Μακεδονίας «ονοματολογικό», και μιλάνε «για παράθυρο ευκαιρίας» για τα κομμούνια να μας επιβάλλουν 70 χρόνια μετά την ήττα τους στο Βίτσι και το Γράμμο, τις αποφάσεις του ΑΣΝΟΜ και της ΣΝΟΦ.
Ο Αχασβήρος Νέο-Εφιάλτης υπόσχεται στους ηλιθίους που τον ακούνε ότι ο Αχασβήρος Νέο-Εφιάλτης Σημίτης. Η Ελλάδα, «θα γίνει ηγέτιδα δύναμη της περιοχής», η «βαλκανική ενδοχώρα μας» και επομένως το ξεπούλημα τηςΜακεδονίας και η αποδοχή της υπαρξης Μακεδονικού Έθνους εξυπηρετεί , «τόσο το εθνικό συμφέρον όσο και την ευρύτερη σταθερότητα των Βαλκανίων».
Σε ποιο εθνικό συμφέρον αναφέρεται ο αχασβήρος είναι σαφές. Το «εθνικό συμφέρον» των κομμουνιστών που δημιούργισαν με δύνθημα το Νόβα Μακεντόνιγια τη Μακεδονία του Βαρδάρη που θα απελευθέρωνε τις αδελφές της, την Μακεδονία του Αιγαίου και την Μακεδονία του Πιρίν.
Για ποια «πατριωτική λύση» μιλάει αφού είναι Και ποια είναι η πατρίδα του;
Με νέο-πατριωτική ευθύνη θα επιδιώξει ο άπατρις Εφιάλτης να αναγνωρίσει το ΑΣΝΟΜ.
Οι «στρατιώτες» του νέου-πατριωτισμού , ο «ρόζ πολτός» η «πράσινη γλίτσα», τα βατράχια του Οχετού, οι πουστροφιλελέ του Κούλης, ο φαλοκρός χωρίς πουστίς αγωνίζονται με όλα τα μέσα. για τον «μεγαλειώδη στόχο» της Ανοιχτής Κοινωνίας μαζί με την ρουφιανιά, την πουτανιά και την πουστιά.
Ο «νέος πατριωτισμός» του Δραγασάκη και του Τσιπρά δεν είναι καινούργιοι. Εμείς οι Έλληνες τους ξέρουμε από πολύ παλιά.Από αυτό το πράγμα υπέφεραν ο Εφιάλτης και τα κομμούνια που εκτέλεσαν οι Γερμανοί στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.
Το προδοτικό τόξο ετοιμάζεται για τη νέα Μεγάλη Προδοσία. Άνοιξαν από παντού ξετρελαμένα στόματα που ενεδρεύουν να μας καταβροχθίσουν.
Η προδοσία, μαχαίρι στην καρδιά της Πατρίδας.
Ο Αχασβήρος Νέο-Εφιάλτης από τη Θεσσαλονίκη είπε ότι, «κανένας και τίποτε δεν ξεχάστηκε. Ούτε οι εγκληματίες ούτε τα εγκλήματά τους», και νομίζει ότι θυμώνται μόνο οι Ιουδαίοι και εμείς είμαστε λωτοφάγοι και ξεχάσαμε το παιδομάζωμα, τη ΣΝΟΦ, τους Κομιτατζήδες.
Η εντυπωσιακή λαϊκή παρουσία, στο «ορφανό» συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, και η εχθρική αντίδραση όλων των ρουφιανοκάναλων και των πρακτόρων των αφεντικών, κατέδειξαν το βαθύ ρήγμα στην ελληνική κοινωνία, ανάμεσα στο πραγματικό λαό, και τους αργυρώνητους Εφιάλτες.
Το ρήγμα είναι «τεκτονικό». Από τη μια ΕΜΕΙΣ και από την άλλη, οι «Προοδευτικοί», οι «Φιλελέ», οι «Αριστεροί», οι «Κεντροαριστεροί», και οι «Σοβάιβορ».
Η «Χρυσή Ευκαιρία» των διεθνιστών με πρωθυπουργό τον Οβριόπουλο να επιβάλουν τις αποφάσεις της ΣΝΟΦ, 69 χρόνια μετά την ήττα τους στο Βίτσι και τον Γράμμο, δεν υπήρξες ποτέ. Οι Έλληνες αγρυπνούν.
Η Κόκκινη πανούκλα δεν θα περάσει.
Αντηχεί ο Γράμμος στα τραγούδια. Ξημερώνει Λευτεριά.
Το ίδιο μήνυμα θα στείλει και η Αθήνα.
Δώστε την Κόκκινη Νέο-πατριωτική Χούντα στο Λαό! Φόλα στους Σκύλους του ΣΥ-ΡΙ-ΖΑ!
Μίστερ Τσιπρά, εμετρήθης, εζυγίσθης, ευρέθης ελλιπής και απερρίφθης. Δεν είσαι Έλλην, δεν εκπροσωπείς τους Έλληνες και δεν μπορείς να κάνεις παζάρια με το Εθνικό Συμφέρον.
Εσύ, οι φίλοι και το κόμμα σου, είσαστε από την άλλη πλευρά. Όχι τη δική μας. Είσαστε οι κληρονόμοι και συνεχιστές εκείνων που ήθελαν να «απελευθερώσουν τον μακεδονικό λαό από την ελληνική αστική τάξη».
Ο Εφιάλτης γραμματέας του κόμματος σου διαδίδει ότι υπάρχουν Μακεδόνες που δεν είναι Έλληνες. Γιατί έτσι έλεγαν η Τρίτη Διεθνής το ΑΣΝΟΜ και η ΣΝΟΦ. Μίστερ Τσιπρά, εσύ, οι φίλοι και το κόμμα σου πολεμήσατε μαζί με τη ΣΝΟΦ εναντίον των Ελλήνων και κάνατε το παιδομάζωμα για να βρείτε τους νεογενίτσαρους του Τίτο.
Νικηθήκατε στο Γράμμο και το Βίτσι. Η ιστορία δεν αλλάζει. Η Κόκκινη Φυλή δεν πέρασε τότε και δεν θα περάσετε και τώρα.
Νον πασαράν ρε!
Κάθε τόπος, όπως ξέρετε έχει την πληγή του. Η Αγγλία την ομίχλη, η Βλαχία τις ακρίδες, η Ελβετία τους περιηγητές και η πτωχή και δύσμοιρη Ελλαδίτσα τον Νέο- Πατριωτισμό.
Ο νέο-Εφιάλτης Δραγασάκης, το Κομμούνι, ο Αντιπρόεδρος της Κόκκινης Κυβέρνησης, πριν έρθει ο «μεσολαβητής» δήλωσε: «Το όραμά μας, δεν είναι μία κλειστή Ελλάδα, μία φοβική Ελλάδα, αλλά είναι ένας νέος πατριωτισμός, ανοιχτών οριζόντων». Ανοιχτοί Ορίζοντες εννοούσε την ιουδαϊκή Ανοιχτή Κοινωνία, του ιδρύματος Σόρος. Ο ίδιος είχε δηλώσει πέρσι ότι « μας χρειάζεται νέος επενδυτικός πατριωτισμός», για «δίκαιη ανάπτυξη, για τους πολλούς και όχι για τους λίγους», επειδή η Ολιγαρχική Ανοιχτή Κοινωνία φροντίζει τους …πολλούς.
Ο πρωθυπουργός της Ψευτομακεδονίας, ο Αγκίμ Ζάεβ, συναντήθηκε στο Νταβός με το αφεντικό του, τον 87χρονο «φιλάνθρωπο», επενδυτή και χρηματοδότη Τζορτζ Σόρος, που τον έκανε πρωθυπουργό και δήλωσε πως, η Δημοκρατίας της Ψευτομακεδονίας μοιράζεται και προωθεί τις αξίες της δημοκρατίας, την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Κράτος Δικαίου και την Ανοικτή Κοινωνία, καθώς και τις αξίες για τις οποίες υποστηρίζει.
«Η ιδέα της Ανοικτής Κοινωνίας είναι ο ένας από τους πυλώνες επί τον οποίων οικοδομείται το νέο πρόσωπο της Δημοκρατίας της Ψευτομακεδονίας, μαζί με τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις για ένταξη στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ είπε, ο υπάλληλος στο αφεντικό του.
Τα ίδια είπε και άλλος υπάλληλος. Ο νέο –εφιάλτης Δραγασάκης. Η κουκούλα του Νέου Πατριωτισμού σχεδιάστηκε από εβραίους μόδιστρους και πουλιόταν ήδη στα περίπτερα, όταν στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 «βομβαρδίστηκαν» οι δίδυμοι πύργοι στη Νέα Υόρκη. Η έννοια του Νεου πατριωτισμού είναι απλή.
Η αγάπη για μια χώρα που είναι χτισμένη γύρο από τις ιδέες, της γκέι-παρέιντ, και όχι στην γραμμή αίματος.
Ο νεος Πατριωτισμός δημιουργεί ένα διαφορετικό είδος πολίτη. Νέο-Πατριώτης και «πραγματικός Έλληνας» , είναι όποιος υπηρετεί τα ιδανικά, και τους μεγαλειώδεις στόχους της Αμερικανό-εβραϊκής ελίτ.
Ο Αχασβήρος νέο-Εφιάλτης , ο αρχιψεύτης Τσιπρά όταν μίλησε με θράσος χιλίων πιθήκων για «πατριωτική ευθύνη» , αναφερόταν στο πατριωτικό του καθήκον απέναντι στους μεγαλειώδεις στόχους της Παγκόσμιας Αμερικανό-εβραϊκής ελίτ. Είναι αλλογενής και αβάπτιστος. Είναι ανθέλληνας, είναι όπου γης και πατρίς. περιπλανώμενος Ιουδαίος, αλλά «δεσμεύτηκε» ότι θα επιδιώξει «με πατριωτική ευθύνη μια αμοιβαία αποδεκτή λύση». Θράσος γεννά τους Τυράννους.
Ο άπατρις νέο-Εφιάλτης και οι ρουφιάνοι γύρω του έχουν «βαφτίσει» το ζήτημα της Μακεδονίας «ονοματολογικό», και μιλάνε «για παράθυρο ευκαιρίας» για τα κομμούνια να μας επιβάλλουν 70 χρόνια μετά την ήττα τους στο Βίτσι και το Γράμμο, τις αποφάσεις του ΑΣΝΟΜ και της ΣΝΟΦ.
Ο Αχασβήρος Νέο-Εφιάλτης υπόσχεται στους ηλιθίους που τον ακούνε ότι ο Αχασβήρος Νέο-Εφιάλτης Σημίτης. Η Ελλάδα, «θα γίνει ηγέτιδα δύναμη της περιοχής», η «βαλκανική ενδοχώρα μας» και επομένως το ξεπούλημα τηςΜακεδονίας και η αποδοχή της υπαρξης Μακεδονικού Έθνους εξυπηρετεί , «τόσο το εθνικό συμφέρον όσο και την ευρύτερη σταθερότητα των Βαλκανίων».
Σε ποιο εθνικό συμφέρον αναφέρεται ο αχασβήρος είναι σαφές. Το «εθνικό συμφέρον» των κομμουνιστών που δημιούργισαν με δύνθημα το Νόβα Μακεντόνιγια τη Μακεδονία του Βαρδάρη που θα απελευθέρωνε τις αδελφές της, την Μακεδονία του Αιγαίου και την Μακεδονία του Πιρίν.
Για ποια «πατριωτική λύση» μιλάει αφού είναι Και ποια είναι η πατρίδα του;
Με νέο-πατριωτική ευθύνη θα επιδιώξει ο άπατρις Εφιάλτης να αναγνωρίσει το ΑΣΝΟΜ.
Οι «στρατιώτες» του νέου-πατριωτισμού , ο «ρόζ πολτός» η «πράσινη γλίτσα», τα βατράχια του Οχετού, οι πουστροφιλελέ του Κούλης, ο φαλοκρός χωρίς πουστίς αγωνίζονται με όλα τα μέσα. για τον «μεγαλειώδη στόχο» της Ανοιχτής Κοινωνίας μαζί με την ρουφιανιά, την πουτανιά και την πουστιά.
Ο «νέος πατριωτισμός» του Δραγασάκη και του Τσιπρά δεν είναι καινούργιοι. Εμείς οι Έλληνες τους ξέρουμε από πολύ παλιά.Από αυτό το πράγμα υπέφεραν ο Εφιάλτης και τα κομμούνια που εκτέλεσαν οι Γερμανοί στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.
Το προδοτικό τόξο ετοιμάζεται για τη νέα Μεγάλη Προδοσία. Άνοιξαν από παντού ξετρελαμένα στόματα που ενεδρεύουν να μας καταβροχθίσουν.
Η προδοσία, μαχαίρι στην καρδιά της Πατρίδας.
Ο Αχασβήρος Νέο-Εφιάλτης από τη Θεσσαλονίκη είπε ότι, «κανένας και τίποτε δεν ξεχάστηκε. Ούτε οι εγκληματίες ούτε τα εγκλήματά τους», και νομίζει ότι θυμώνται μόνο οι Ιουδαίοι και εμείς είμαστε λωτοφάγοι και ξεχάσαμε το παιδομάζωμα, τη ΣΝΟΦ, τους Κομιτατζήδες.
Η εντυπωσιακή λαϊκή παρουσία, στο «ορφανό» συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, και η εχθρική αντίδραση όλων των ρουφιανοκάναλων και των πρακτόρων των αφεντικών, κατέδειξαν το βαθύ ρήγμα στην ελληνική κοινωνία, ανάμεσα στο πραγματικό λαό, και τους αργυρώνητους Εφιάλτες.
Το ρήγμα είναι «τεκτονικό». Από τη μια ΕΜΕΙΣ και από την άλλη, οι «Προοδευτικοί», οι «Φιλελέ», οι «Αριστεροί», οι «Κεντροαριστεροί», και οι «Σοβάιβορ».
Η «Χρυσή Ευκαιρία» των διεθνιστών με πρωθυπουργό τον Οβριόπουλο να επιβάλουν τις αποφάσεις της ΣΝΟΦ, 69 χρόνια μετά την ήττα τους στο Βίτσι και τον Γράμμο, δεν υπήρξες ποτέ. Οι Έλληνες αγρυπνούν.
Η Κόκκινη πανούκλα δεν θα περάσει.
Αντηχεί ο Γράμμος στα τραγούδια. Ξημερώνει Λευτεριά.
Το ίδιο μήνυμα θα στείλει και η Αθήνα.
Δώστε την Κόκκινη Νέο-πατριωτική Χούντα στο Λαό! Φόλα στους Σκύλους του ΣΥ-ΡΙ-ΖΑ!
Μίστερ Τσιπρά, εμετρήθης, εζυγίσθης, ευρέθης ελλιπής και απερρίφθης. Δεν είσαι Έλλην, δεν εκπροσωπείς τους Έλληνες και δεν μπορείς να κάνεις παζάρια με το Εθνικό Συμφέρον.
Εσύ, οι φίλοι και το κόμμα σου, είσαστε από την άλλη πλευρά. Όχι τη δική μας. Είσαστε οι κληρονόμοι και συνεχιστές εκείνων που ήθελαν να «απελευθερώσουν τον μακεδονικό λαό από την ελληνική αστική τάξη».
Ο Εφιάλτης γραμματέας του κόμματος σου διαδίδει ότι υπάρχουν Μακεδόνες που δεν είναι Έλληνες. Γιατί έτσι έλεγαν η Τρίτη Διεθνής το ΑΣΝΟΜ και η ΣΝΟΦ. Μίστερ Τσιπρά, εσύ, οι φίλοι και το κόμμα σου πολεμήσατε μαζί με τη ΣΝΟΦ εναντίον των Ελλήνων και κάνατε το παιδομάζωμα για να βρείτε τους νεογενίτσαρους του Τίτο.
Νικηθήκατε στο Γράμμο και το Βίτσι. Η ιστορία δεν αλλάζει. Η Κόκκινη Φυλή δεν πέρασε τότε και δεν θα περάσετε και τώρα.
Νον πασαράν ρε!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
